Kloot Per W stuitert opnieuw langs grenzen. In zijn zeventig levensjaren heeft hij niet anders gedaan, als solo-artiest, maar ook als muzikant bij bands als The Misters, De Lama’s, The Employees, Polyphonic Size, De Kreuners, Sam Cooke Singers, Red Zebra of Lavvi Ebbel. Van elegante groovy gitaartracks, humoristische liefdesliedjes, tot electroballades en punky stuff… niets is hem vreemd. Deze keer botst hij tegen electro-industrial-muren met zijn track Programmed. In eightiesstijl flikkeren daar bliepjes en wat Technotronic-nostalgie tussen, terwijl hij in een Neon Judgement-sfeertje rauw declameert origineel geprogrammeerd te zijn. “I’m not like the others… cause I’m programmed!”
Mechanische beats stampen zich een weg door het nummer, strak, repetitief en genadeloos. Geen ritme om op te dansen, maar een digitale hartslag die ons eraan herinnert dat ook lichamen uiteindelijk machines zijn. Synths en elektronica bouwen een kille architectuur waarin elke beweging vooraf lijkt geprogrammeerd. Programmed ademt de beklemming van een toekomst die eigenlijk al begonnen is. De mens als software. De machine als meester. Het ritme als gevangenis. En onder die klinische oppervlakte zit iets menselijks te knagen. Een kleine storing. Een kortsluiting. De vraag of er achter al die nullen en enen nog ergens een hart klopt dat weigert zich te laten coderen. Rebels en strijdend klinkt hij deze keer in een ruw, grauw, kil stekelig nummer, dat het ongetwijfeld goed zal doen op donkere dansvloeren.
Nieuw is het allemaal niet en dat mag je ook letterlijk nemen, want de stem die je hoort is Kloots’ stem van 45 jaar geleden, nu met zijn huidige vocals op de achtergrond en extra Drop D metal gitaren. dit nummer verscheen zovele jaren terug op de allereerste PIAS-release B9 en ook op enkele compilatie-releases, maar enkel in The UK! Nu dus vernieuwd en geprogrammeerd door Guus Fluyt, helemaal klaar om dit digitale tijdperk aan te kunnen.
