“Op een heuvel in het land, staat een groot verweerd paleis, alle muren zijn gebarsten, het groen komt er doorheen”. Neen, Hendrik Lasure moet er geen tekeningske bij maken. In eenvoudige woorden schets hij, op poëtische wijze, een scene die in de loop van Prooi stilaan wordt uitgewerkt tot een liefdesliedje pur sang.
Een gitaar, een ritmebox, wat elektronica en de fragiele stem van Lasure. In essentie heeft Prooi niet veel meer nodig om tot een aangrijpend liedje open te bloeien van iemand die tot over zijn oren verliefd is en dat graag met ons wil delen. Haast ongemerkt maken echter ook subtiele basklanken van Meskerem Mees hun opwachting alsook de elektrische gitaar van Jolan Decaestecker (Ão), de marimba van Sep François, de vibrafoon en het glockenspiel van Aya Suzuki. De productie was in handen van Koen Gisen die ook op de rest van het nieuwe album, dat in november verschijnt, een vinger in de pap te brokken had.