Met Blackbird levert het Gentse rootsrockgezelschap Harvesters een single af die meteen duidelijk maakt waar het naartoe gaat met hun tweede album Do Some Good, waarvan de release op 1 mei gepland staat. Het nummer klokt af op een strakke drie minuten en voelt als een statement: three minutes of straightforward roots rock zonder franjes, zonder omwegen. Hakkende drums nemen de lead in het samenspel van fors jengelende gitaren – rauwe riffs for the people – recht uit de heup en met de volumeknop stevig naar rechts.
De sfeer die Blackbird oproept is die van een bruine kroeg op een onchristelijk laat uur, bevolkt door medemensen in uiteenlopende staten van intoxicatie. Het is muziek die naar verschaald bier en warme versterkers ruikt, maar tegelijk scherp en trefzeker blijft. Recht op doel af, maar toch verhalend — met dank aan frontman Paul Lamont, die met zijn karakteristieke stem en accent eerder klinkt alsof hij ooit in een New Yorkse barband speelde dan dat hij dagelijks langs de Gentse Dampoort passeert. Die combinatie van gruizige drive en americana-vertelkunst past perfect bij een band die zijn liefde voor roots, seventies-rock en blues zonder schaamte op tafel legt.
Blackbird dient zich bovendien aan als de ideale opener voor een concert: een nummer dat meteen de opstandige teneur zet en de zaal wakker schudt nog voor het eerste pintje leeg is. Wie dat live wil meemaken krijgt binnenkort zijn kans, want Harvesters zet hun nieuwe plaat in de vitrine die Missy Sippy Blues & Roots Club heet op 30 april. Be there. Intussen valt Blackbird gewoon te genieten via Spotify — doen!