Wie bij de uitdrukking ‘zweterige underground rock’ spontaan Gulo Gang als referentie noemt, verdient alle punten, een kus van de juf en een bank vooruit (we lopen een klein beetje vooruit op het nieuwe schooljaar maar brengen je bij deze alvast in de sfeer). Wie zich bij zweterige underground rock spontaan in het haar begint te krabben wegens niet te weten waaraan zich te verwachten, zouden we graag ook alle punten toekennen, ware het niet dat dit betekent dat je nog nooit een optreden van Gulo Gang hebt bijgewoond. Strafpunten zijn dan onvermijdelijk! Geloof ons vrij, het is een belevenis én degene die niet enthousiast reageert, wordt er bij deze van verdacht geen fan te zijn van de saxofoon – hetgeen volgens onze volstrekt subjectieve waarneming compleet onbegrijpelijk is want zowat het meest sexy instrument in de geschiedenis van de mensheid.
Gans deze aanloop dient dus louter om iedereen erop attent te maken dat Gulo Gang middels nagelnieuwe single Tunnel Vision van zich doet spreken in afwachting van de nakende ep Favorite Enemy. Het zou naar ons gevoel compleet fout zijn om de sound van de band te herleiden tot de broers Michiel en Kris D’Haeze – respectievelijk zanger/gitarist en saxofonist. Vanzelfsprekend drukken ze beide een zeer herkenbare stempel op de sound van Gulo Gang. De saxofoon wegdenken uit hun muziek is zoals de koersbroek wegdenken bij een wielrenner: absoluut not done. De stem van Michiel is op zijn beurt beter te herkennen dan het ene zwarte schaap te midden van een kudde witte. Bij het horen van Michiel moeten we enerzijds denken aan de legendarische jazzartiest Terry Callier en anderzijds aan Alec Ounsworth, zanger van indierockband Clap Your Hands Say Yeah. Het is kortom een bijzonder intrigerende stem die ons enorm weet te bekoren. Het zou echter bijna doen vergeten dat er nog drie andere steengoede muzikanten hun steentje bijdragen. Ook op Tunnel Vision klinkt de groovende baslijn van Gilles Boone als een streling voor het oor. De drum van Brecht Verschueren is al even meeslepend en retestrak. En dan zijn er de subtiele keyboardtoetsen van Egon van Ertvelde die echter onmisbaar zijn voor de spanning die het nummer voortbrengt.
Gulo Gang heeft steeds een compleet eigen koers gevaren los van trends. Ze brengen een sound voort die barst van opzwepende energie zonder dat ze in een welomlijnd hokje geduwd kunnen worden. Met Tunnel Vision gaan ze niet plots een totaal andere richting uit, ze doen gewoon waar ze in uitblinken: je vanaf de eerste noot bij de strot grijpen en meesleuren in het verhaal. Het is een song over ter plaatse trappelen en vastberaden in cirkels lopen. Tunnel Vision slaat en zalft tegelijk, het is een bruisende, energieke song die niettemin zoet smaakt. Hoe goed is dit vijftal eigenlijk op elkaar ingespeeld?! Geen idee of het daadwerkelijk zo is maar Tunnel Vision klinkt alsof het live is opgenomen. Alles klinkt zo spontaan organisch in elkaar vloeiend dat het niet anders kan dan dynamisch voor de dag komen. We waren al zwaar fan van hun vorige ep Ballad Of A Grim Man en we kijken na deze eerste single nóg harder uit naar de opvolger! De band valt in de komende weken live te bewonderen op 12/09 in CC De Ververij in Ronse.
