Volgens bezieler Marino Roosen is het de allereerste keer in de geschiedenis van de Belgische popmuziek dat een indieband iets zingt in het Hasseltse dialect. We zouden het zelf niet weten, dus geloven we die bewering maar.
De bedenkers van dit alles zijn Bonfire Lakes, die vorig jaar opvielen met het album Sorino en door heel wat mensen werden vergeleken met het oeuvre van The Smiths. De mannen zijn volop bezig aan een nieuwe ep, en Alle Dage Kèrremis is wat je in beleefde termen een tussendoortje zou kunnen noemen.
Kenners van het Limburgse patrimonium zullen er misschien Kermt in herkennen, een gehucht waar wellicht elke week markt is en dat bekendstaat als de heimat van Stijn Meuris en Dana Winner. En dus ook een plek waar jaarlijks een kermis het kerkplein inneemt. Daar gaat dit mijmerende nummer over.
Marino stelde zich in de plaats van zijn vader, die er niet meer is, en vroeg zich af hoe die zou reageren op de dingen van vandaag. Veel begrijpen we er niet van, al herkennen we wel de universele woorden “kust mijn kloten” en “geen kluten avance”.
Het resultaat is een melancholisch indiepopnummer dat wel iets weg heeft van pakweg Fixkes. Het is zeker niet het sterkste wat we al van Bonfire Lakes hebben gehoord en wat ons betreft eerder te beschouwen als een curiositeit. Denken we toch…