Home Belgisch BELPOPMUSEUM : Raymond van het Groenewoud

BELPOPMUSEUM : Raymond van het Groenewoud

by Hans Verhoeven

Hij is zeventig! Niet slecht, voor een jongen uit Schaarbeek. Muzikale families, en hoe ze sporen trekken: zijn pa, Nico Gomez, had een eigen showband. De jonge Raymond leerde zichzelf akkoorden en hoe die te spelen, speelde gitaar bij Johan Verminnen om dan, in 1972, zijn bandje op te starten: Louisette.

Geef toe: ook jij hebt in de kermistenten waar Vlaanderen zo trots op is meegehost op Maria, Maria of Zij Houdt Van Vrijen. Er kwam een eerste lp, in 1973, er kwam een tweede, in 1975, en die werd een beetje onterecht neergesabeld door het journaille. En nog eens twee jaar later was er Nooit Meer Drinken, met daarop Meisjes en Italianen e tutti quanti.

Er ontbrak evenwel iets. En om dat ontbrekende in te vullen vergde het een nummer van een ander, van de Franstalige Canadees Robert Charlebois. J’Veux De l’Amour. Het is: de demonen van tien jaar Vlaamse biertenten uitschreeuwen, het is loutering, het is… iets voor eeuwigheden. Voor dit Belpopmuseum.

Hitring – het tv-programma – maakt de single tot huismerk, en een stomend optreden in datzelfde jaar op Pinkpop maakt Raymond ook in Nederland bekend. Met zijn Centimeters (Jean Blaute op gitaar, Mich Verbelen op bas en Stoy Stoffelen achter de vellen) is het evenwel snel opnieuw naar de podia van parochiehuizen en kermistenten en Bierfeesten (Als Ik Dit Maar Heb) alom. Het is niet eerlijk. Het leven is niet eerlijk.

Maar toch: goeie verjaardag, Raymond, en bedankt voor alles.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More