Home Belgisch BELPOPMUSEUM : PLASTIC BERTRAND (Tout Petit La Planète)

BELPOPMUSEUM : PLASTIC BERTRAND (Tout Petit La Planète)

by Didier Becu

De carrière van Plastic Bertrand kon perfect voer zijn voor een Hollywood-drama. Wereldberoemd door de hit Ca Plane Pour Moi (de tweede keer dat een Frans nummer de Billboard Top 100 haalde, die andere keer werd aan Soeur Sourire de eer gegund) maar Brusselaar Roger Jouret heeft daar uiteindelijk geen cent van gezien. Zijn naam staat ook niet op het plaatje vermeld, wel die van producer Lou Deprijck (ook de man achter Two Man Sound en Lou And The Hollywood Bananas) die naar eigen zeggen zelf de hit had ingezongen omdat Roger Jouret veel te laat in de studio kwam opdagen. Andere bronnen beweren dan weer dat Lou Deprijck het zelf inzong omdat Plastic Bertrand het nummer niet aankon.

Het kwam uiteindelijk tot een rechtzaak waarbij muzikale experts achterhaald hebben dat het inderdaad Deprijck was die de klassieker zong, ook al zullen we de echte waarheid waarschijnlijk nooit te weten komen.

Het was niet de enige misstap in zijn carrière, ook durfde hij het aan om de Luxemburgse vlag te verdedigen tijdens het Eurovisie songfestival in 1988 met Amour Amour, maar de wereldster moest vrede nemen met de voorlaatste plaats. Zijn enige andere grote hit werd Slave To The Beat toen hij net zoals zo veel andere bekende Belgen zijn kans waagde om mee te springen op de superpopulaire new beat-trein. Ook zijn single met Get Ready voor wie het zich nou zou herinneren flopte compleet.

Plastic Bertrand zal dan ook voor eeuwig en altijd de Belgische geschiedenis ingaan als de ietwat clowneske, sympathieke zanger die iedereen kent van die ene hit. Maar de Brusselaar heeft nog een ander briljant pareltje op zijn naam staan: zijn tweede single Tout Petit La Planète dat in 1978 opgenomen werd met Deprijck (toen nog goede vrienden) in de studio van Dan Lacksman van Telex en deels geschreven werd door Pierre Van Dormael (de broer van cineast Jaco die onder meer de cultklassieker Toto Le Héros draaide).

De song was eigenlijk atypisch voor Plastic Bertrand met een vooruitstrevende newwavesound. Tijdens de revival van de minimal wave in de periode van 2003-2007 stond de song vaak op de setlist van dj’s die obscure wavetracks draaiden. Naast de geniale song is er ook nog de clip die eigenlijk te gek is voor woorden, let vooral op de omstaanders!

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More