Ruimte is mooi en goed. Onthaasting nog beter, zeker in deze tijden van overdadige berichtgeving. Hierbuiten breken wegenwerkers de straat open, wat resulteert in een intense stilte die snakt naar welklinkend omgevingsgeluid. Gowaart brengt tastbare rust die het ooromhulsel vult. Wanneer de plaat opstaat en enkel vogels en motorloze randfiguren acte de présence geven, wordt duidelijk dat een zone‑30‑bord gelijk kan staan aan pure vertraging. Niet de zware voet is het probleem, zo lijkt Yadayn te suggereren, maar het gebrek aan ruimte tussen onze gedachten.
Met zijn soloproject Yadayn bewijst de Belgische gitarist Gowaart Van Den Bossche dat muziek geen lawaai hoeft te maken om impact te hebben. Zijn minimalistische, instrumentale composities — bestaande uit gitaar, piano, een flard viool of een occasionele bas — zoeken onze pure aandacht op. Ze fungeren als een auditief schild tegen overprikkeling en alledaagse hectiek.
Zodra de eerste noten weerklinken, transformeert de ruimte en maakt Yadayn stilte hoorbaar. Het resultaat is een filmische en hypnotiserende bubbel waarin de tijd minder dwingend aanvoelt en de hartslag zakt. Huis geeft ademruimte, een fundering die geeft. Vooral het epische Tolhuis, waarin Gowaart tovert met sonische gelaagdheid, is even bloedmooi als onheilspellend. Zijn gitaar blijft het fundament, maar test op subtiele wijze de grenzen van het traditionele af. Ook Vooreerst is uit datzelfde hout gesneden en kent een evenwichtig, nagenoeg perfect sluitstuk. De kortere nummers lijken soms onterecht op behang, maar bewijzen na meerdere luisterbeurten hun dwingende waarde. Elke keer opnieuw ontdekken we iets dat herinnert aan het melancholische gebruik van akoestische instrumenten bij de songs van Mark Kozelek of Gravenhurst. Huis ontvouwt zich als een intieme verzameling herinneringen uit zijn internationale omzwervingen, waarin elke tokkel en elke stilte een baken van rust vormt. Blijven reizen, lieve vriend!
Facebook –Instagram – Bandcamp
