Home ReviewsAlbum Reviews WINSTON WUTU – Winston Wutu (Eigen beheer)

WINSTON WUTU – Winston Wutu (Eigen beheer)

by Astrid Venturuzzo

Winston Wutu, de bandnaam doet misschien niet meteen een belletje rinkelen. Hoewel ze reeds zo’n 15 jaar muziek maken, brachten ze pas in maart 2019 hun eerste ep uit. Beter laat dan nooit zeker?

Foto: (c) Winston Wutu

De bandleden, oorspronkelijk afkomstig uit Vlaams-Brabant, zijn hun verve gaan halen in de diepste krochten van Amerika. De americanamuziek geïnspireerd door onder andere Alison Krauss, neemt ons zo mee naar de Mississippi zoals we het kennen uit de film Oh Brother where are Thou? van de geniale gebroeders Coen. Vergis je niet, het ritme van deze ep verschilt sterk van sommige countrysongs zoals we deze bijvoorbeeld ook hebben leren kennen in 2012 door het succes van de film The Broken Circle Breakdown van Felix van Groeningen. Neen, geen uptempo Dolly Parton voor Winston Wutu, deze ep leunt eerder aan bij de moderne folk van Josh Ritter, het vroege werk van Noah Gundersen of het solowerk van Conor Oberst.

De ep grijpt ons pas voor het eerst bij de keel vanaf het derde nummer Prints In The Snow. Daar waar traagheid en mijmerende zang zegeviert (dat tikkeltje teveel) in Where War Sounds Echo On en In The Darkest Of Times, zorgt Prints In The Snow voor het openbloeien van de EP. Het enthousiaste, tokkelende gitaarritme neemt je mee op avontuur en geeft zin naar meer. In The Death Of Miss Joanie zorgt de melancholische piano (gespeeld door Dries Tastenhoye) in samenspel met de fragiele, krakende stem van zanger Mathias Buyle, voor een aangrijpend lied.

De kwetsbare stem die in sommige songs doet denken aan deze van Kristian Matsson (Tallest Man On Earth) zorgt er trouwens voor dat we doorheen de hele ep ook aandacht schenken aan de inhoud van de songteksten. De teksten van Winston Wutu brengen een verhaal waar ieder van ons zich op een gegeven moment in het leven wel in kan herkennen. De wanhoop die zich uit in The Death Of Miss Joanie (This morning I woke up, this morning I cried), maakt in Rocksteady Heart plaats voor een sprankeltje hoop (I’m glad you’re with me, I’m glad you’re here, where the storms meet my rocksteady heart). Verhalen rond zoeken, vinden, verliezen, opnieuw zoeken,… die de cirkel van het leven rond maken en die met de juiste begeleiding van gitaar en piano een coherent geheel vormen.

Laatste maar zeker niet de minste is afsluiter Darkness In Your Dreams. Het nummer bouwt zacht op met een sobere melodie en een refrein waarin de zangstem je moeilijk onberoerd kan laten om halfweg te breken en met een zachte, hoge pianobegeleiding een nieuwe richting te geven aan het lied. Het slot van dit nummer neemt je mee naar exact dat gevoel wanneer, na een strenge winter, de eerste stralen zon op je gezicht schijnen.

Als deze lente bloeit zoals Wintston Wutu dat doet op deze ep, dan belooft het dit jaar een prachtige zomer te worden.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More