Home ReviewsAlbum Reviews WILLIE NELSON- Ride Me Back Home (Sony)

WILLIE NELSON- Ride Me Back Home (Sony)

by Wout Meganck

Countrylegende Willie Nelson laat op zijn 84e nog eens van zich horen en dat met een nieuwe plaat, ondertussen al zijn 53ste! Alsjeblief. Willie Nelson is zo’n icoon uit de countryscene die al sinds de jaren 70 meedraait. Ondanks zijn hoge leeftijd brengt hij nog vrij regelmatig een plaat uit en kun je hem ook regelmatig on stage te zien, vooral in de VS dan. Ook bij ons is hij een bekende kop, want hij is ook een acteur, zo speelde hij onder meer mee in Miami Vice en The Dukes Of Hazzard.

Ride Me Back Home klinkt zeer naturel en uiterst spontaan. Als je er naar luistert zie je Willie bij wijze van spreken in zijn living aan een vleugelpiano zitten waar hij uit de losse pols een aantal nummers begint te spelen. De teksten lijken al heel lang in zijn hoofd te zitten, het klinkt dan ook allemaal heel erg doorleefd.

Een thema dat vaak terug komt op zijn nieuwste plaat is het ouder worden en ook de vaststelling dat hij daar heel goed tegen bestand is. In Come On Time lijkt hij de tijd uit te dagen: “Come on time you are not fooling me , you are something I cannot kill, why did you leave those lines on my face – it looks like you are winning the race.” Ook in One More Song To Write gaat het over dat onderwerp en hoe je eens als je op een zekere leeftijd bent gekomen geen geheimen meer hoeft te hebben, m.a.w. dat je een open boek bent geworden.

In Stay Away From Lonely Places etaleert hij zijn meesterschap die veel verder gaat dan de klassieke country, want dit had zo van Frank Sinatra kunnen zijn. Een legende van wie hij trouwens een grote fan is. Vorig jaar verscheen van hem nog een coverplaat met louter Sinatra-nummers, op Dylanesque wijze gezongen. Op deze plaat gaat het bijna helemaal om eigen werk, maar ook enkele verassende covers zoals Just the Way You Are en It’s Hard To Be Humble van de Amerikaanse singersongwriter Mac Davis. Bij ons overigens een song die bij sinds 1981 onsterfelijk is geworden door de versie van schlagerzanger Peter Blanker (Het Is Moeilijk Bescheiden te Blijven). Eigenlijk vrij vreemd om dit in het Engels te horen. Nelson koos deze cover trouwens als een politiek statement tegenover een zetelende president.

Ride Me Back Home is een zeer persoonlijk opus geworden, en gemaakt door iemand die niets meer hoeft te bewijzen en dat resulteert in heel relaxte en mooie muziek.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More