Home ReviewsAlbum Reviews THE PRODIGY – No Tourists (Take Me To The Hospital) (BMG)

THE PRODIGY – No Tourists (Take Me To The Hospital) (BMG)

by JAKOB VANHEE

1994. Na hun pil-rave plaat Experience, lost The Prodigy Music For The Jilted Generation. Eén brok graniet, waarmee ze, first come first serve, een brug maken tussen dance en rock…and we liked it a lot! Het was punk zonder dat we de term punk durfden te gebruiken.De opvolger Fat Of The Land, bevatte meer, meer en meer van dat. Maar helaas wat platter, bombastischer en commerciëler. Ze hadden het grote geld geroken. En zo ging het jaren verder. Slechte platen werden afgewisseld met Greatest Hits-tournees en de zakken werden gevuld. We
hielden ons er ver van af.

2018. Of ik aub hun nieuwste No Tourists wilde bespreken (dus ook beluisteren !!!!). Een plaat afbreken, hoe doe je dat ? We zochten al tips and tricks online. Maar kijk, een mens kan en mag zich wel eens vergissen. De nieuwe beukt, slaat, beukt opnieuw, en zet weer een versnelling hoger.

Opener Need Some1 lijkt een rave-anthem te worden maar nope. De big beats mogen direct van stal om niet meer weg te gaan. Light Up The Sky is Firestarter anno ’18 en niets meer dan dat. Wel een perfecte opwarmer voor het komende halfuur. Het lijkt erop dat Liam Howlett (I.T. specialist en knoppendraaier van dienst) een soort van midlifecrisis meemaakt, in dewelke hij teruggrijpt naar de begindagen. Acidbliepjes en synth-klinkende gitaren zijn volop aanwezig.

We Live Forever
 steekt de vuist omhoog en brult “We’re here, It’s Now, We Live Forever. The Time Has Come. We Live Forever”. Doe maar mee, stoelen aan de kant.

Het titelnummer is het kleine, euh, rustpunt (qua bpm toch), maar vreest niet. De heren van H09909 zijn arrived en vallen het hardst aan. Fight Fire With Fire doet wat het zegt, no surrender. Time Bomb slikt verder.

Champions Of London neemt een megastart maar is, euh, een kutnummer. Keith’s schuld en geen kritische stem in de buurt blijkbaar. Het slotoffensief wordt ingezet met het flauwe Boom Boom Tap. Het klinkt wat té retro en niet gelaagd. Maar met Resonate en afsluiter Give Me A Signal (feat. Barns Courtney), slaan ze je nog een laatste keer murw. We hingen gewillig in de touwen.

Niet dat The Prodigy dus plots een A+-student in subtiliteit is , integendeel. Maar het moet gezegd dat het swingt als een tiet. Of is het de leeftijd ?
Ach, weet u, u kent The Prodigy. U denkt te weten wat u zal krijgen ? Wel, u krijgt het.

Vintage Prodigy, met één combatboot in het verleden, en één vooruit. En die laatste zal wel pijn doen in diverse lichaamsstreken der nieuwe dance-acts. Ze schoppen keet zoals alleen The Prodigy dat kunnen. Waarvoor hulde. We vrezen voor een kleine aardverschuiving rond Vorst Nationaal ergens in december?

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More