Home ReviewsAlbum Reviews STONEFIELD – Bent (Flightless)

STONEFIELD – Bent (Flightless)

by JAKOB VANHEE

“Waar ben jij in godsnaam naar aan het luisteren ?” vroeg mijn lief hier vorige week. “Tja, dat is Stonefield schat. Ik moet dat bespreken voor Luminous Dash. Sorry hoor.”

We hadden het moeten weten. De muziek laat zich omschrijven als symfonische metal (!), met veel synthesizer (!!) en een progrock-achtig (!!!) geluid. Je bent bij deze gewaarschuwd.

Het begint nochtans veelbelovend met de betonnen riff van Sleep, dat tevens als single werd uitgebracht. Na één minuut valt de stem in en begon het ons al te dagen. “Oei, vreemde combinatie”, maar ook “zingt die door een megafoon of is dit gewoon slecht geproducet?” Luister en beslis zelf. Het is, geloof ons, het enige lichtpunt op de plaat. Van daar af is alles downhill.

Wie eens alle clichés van bovengenoemde muziekgenres wil horen, moet beslist deze plaat beluisteren. Soms hadden we het gevoel in een lachwekkend slechte film te zijn beland. Doe jezelf eens iets aan, en beluister het nummer 66 (niet toevallig nummer 6 op de plaat. Snap je). Het resultaat is zo slecht dat het eigenlijk hilarisch wordt. De synthesizer brengt een riff voort die ons deed denken aan de jingle van een VTM-programma in de jaren ’80. Faut le faire! Meneer 666 draait zich om in zijn vagevuur en duwt de oordoppen nog wat dieper.

Pluspunten? Prachtige hoes alleszins, gemaakt door Jaime Zuverza. Waarvoor hulde. En ook de titels van de songs mogen er wezen. Dog Eat Dog, Dead Alive, Route 29, Shutdown en vooral Woman. Mooi. En o ja, de band bestaat uit vier zussen. Echt waar.

Mocht dit een betaalde job zijn, dan eisen we onmiddellijk opslag. Of toch een kleine schadevergoeding. James, bring on the mushrooms!

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More