Home ReviewsAlbum Reviews SOAP&SKIN – From Gas To Solid / You Are My Friend (PIAS)

SOAP&SKIN – From Gas To Solid / You Are My Friend (PIAS)

by SANDRA REGENT

Het is alweer zes jaar geleden dat het album Narrow van Soap&Skin oftewel Anja Plaschg, verscheen. Voor wie deze jonge artieste nog niet kent, haar muziek kan je best omschrijven als een integere maar eigenzinnige mix van Björk, Bat For Lashes, Tori Amos en volgens sommigen ook een klein beetje PJ Harvey.

Zelf staat ze erop geen invloeden van buitenaf toe te laten in haar composities. De Oostenrijkse singersongwriter met de klassiek geschoolde achtergrond is gekend voor haar diepzinnige teksten. Ze vertelt over haar eigen ervaringen en gevoelens waarbij ze worstelt met het leven én overleven maar ook hoe ze op zoek is naar een schuilplaats om haar integriteit te beschermen. Dit is in het nieuwe album niet anders. Al klinkt ze minder rauw en agressief en lijkt ze iets meer balans gevonden te hebben in dit album. De dood van haar vader en de geboorte van haar eerste kind zitten hier ongetwijfeld voor iets tussen.

Anja Plaschg is op zoek naar rust en troost. Het album gaat over die zoektocht waarin scheiding, vergiffenis, tegenslag en genezing centraal staan. De titel van het album From Gas To Solid / You Are My Friend zal je niet terug te vinden als een songtrack, maar is eerder een samenvatting van het verloop van haar zoektocht. Naar eigen zeggen is ‘Gas’ dat onzichtbare iets dat ons voortdurend omringt, niet waarneembaar, onbewust of zelfs vergeten. ‘Solid’ is het zichtbare, het bewust waarneembare. En het element ‘Friend’, dat staat voor het ontwikkelen van kennis, bewustwording van de veranderingen in het leven en hun gevolgen. De conclusie is: ‘een visie, een standpunt, een verbondenheid inclusief falen’, aldus Frau Plaschg. Niet of misschien net wel voor gevoelige zielen.

Opener This Day is een pianoballad subtiel verrijkt met strijkers die de wanhoop en vertwijfeling perfect uitdrukken. ‘What is in creation? If a God had left us to stay? Show me revelation or a thing that’s not in the play. A tiny little ration that is your due. Here we go… what about this day?’. De imponerende, beeldende stem van Plaschg doet je geloven wat ze zingt. Haar ijzige, statige manier van pianospelen verraden haar wanhoop. Ook bij Athom draait het om de piano deze keer omgeven door allerlei soundscapes, tromgeroffel, onopvallende maar effectieve elektronica en een strijkersensemble, die het geheel grootser doen klinken. ‘You seeded one seed, my love. Now rampant like cancer grows. And I bow and talk with none again. Head’s sinking, eyes down… De fluisterende, zalvende zang geeft ons een onbehaaglijk gevoel. Heeft ze het over een zwangerschap of over kanker? De dualiteit en die laatste zin ‘You already hold it in your hand’ eindigend op een donkere noot, daar krijgen we het toch even benauwd van en geeft stof tot nadenken. En dat is nu net wat Soap&Skin met haar muziek doet. Italy daarentegen klinkt iets te repetitief en heeft jammer genoeg niet genoeg inhoud. Wat ons betreft een niet zo geslaagde poging die overvloeit in het volledig contrasterende, amper twee minuten durende, melodramatische This Is Water. Hiermee lijkt ze een brug te willen slaan naar Surrounded. Dit laatste bouwt in spanning op naar een grootse, betoverende hymne waarin de zangeres met enkele krachtige, hoge kreten uithaalt. Het minimalistische piano en celloduet Creep bezit een warme melodie die ons de nodige adempauze bezorgt. De soundscapes aan het einde van het nummer klinken als arenden die boven ons hoofd cirkelen en bezorgen ons koude rillingen.

Heal verrast met blazers en een vrolijke synthmelodie. Naarmate het nummer opbouwt worden we meegesleept in haar euforie. Met haar uitbundige kreten creëert de zangeres een totaal andere gevoel en sfeer dan in de vorige songs: opgewekter en vol hoop. De kinderstem die eindigt met ‘I have no fear’ bezorgt ons een brok in de keel. Dit komt onversneden binnen en onze ogen vullen zich spontaan met zoute tranen. Foot Chamber en Safe With Me zijn typische Soap&Skin nummers maar ze klinken allemaal wat te onsamenhangend, soms rommelig en net iets te flauw om echt te blijven hangen. We blijven een beetje op onze honger zitten. Zodra we de diepe bastonen van Falling horen onmiddellijk gevolgd door het imposante orgelspel en de kosmische synthgeluiden lijkt het alsof we gekatapulteerd worden naar een theaterpodium tussen de decorstukken van ‘The Phantom Of The Opera’. Deze gelaagde, somptueuse instrumentale smaakbom stilt de honger dat we daarnet nog hadden. En net als we denken dat we aan het hoogtepunt zitten en het beste gehad hebben vuurt Plaschg onophoudelijk het ene indrukwekkende kosmische geluid na het andere op ons af. Een rollercoaster aan gevoelens en emoties razen door ons hoofd en lijf. We worden van de ene climax in de andere gesmeten. Een zes minuten durende oorgasme waar we even van moeten bekomen. Het fascinerende Palindrome is hiervoor perfect geschikt. Het brengt ons van het toneel naar de kerkelijke gewelven met Gregoriaanse koorzang ondersteund door xylofoon en een soort klokgeluiden (lichtjes geholpen door een laptop). Inspiratie haalde ze blijkbaar bij de middeleeuwse componist Hildegard Von Bingen en bij Bulgaarse koormuziek maar ook uit Victoriaanse poëzie en film.

Met What A Wonderful World als afsluiter levert de zangeres een opgepompte, lichtjes sinistere versie af van de klassieker. We horen, wat volgens ons klinkt als, een gong (Oosterse klankschaal). Twijfel alom, we weten namelijk niet goed wat we hiervan moeten vinden. Aan de ene kant is dit een gedurfde eigen versie aan de andere kant de vraag of dit nu echt nodig was. Geef ons nog een paar luisterbeurten om eruit te geraken.

Bij muziek van Soap&Skin hebben wij altijd hoge verwachtingen. Werden deze helemaal ingelost met dit album? Nee, niet helemaal. Maar ook dat is dan weer net wel wat we verwachten van Anja Plaschg. Geen hapklare brok. Van iemand die haar gevoelens, gedachten, persoonlijke levenservaringen verwerkt in haar muziek kan men, net zoals het leven zelf, niet verwachten dat alles perfect en feilloos volgens verwachting verloopt. Wat we vooral willen is meeleven met haar zoektocht. Meevoelen met haar ups en downs, twijfel en hoop, angst en strijdlustigheid en daar slaagt de jonge artieste grotendeels wel in.

https://www.facebook.com/soapandskinofficial/

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More