Home ReviewsAlbum Reviews RADIOAKTIVISTS – Radioakt One (Dependent Records)

RADIOAKTIVISTS – Radioakt One (Dependent Records)

by Nel Mertens

Al zes jaar is het geleden dat Radioaktivists het leven zag met hun nummer Pieces Of Me dat verscheen op de compilatie Dependence 2012. Een sterk dansbaar nummer, dat indruk maakte op dj’s, maar eveneens de fans deed verlangen naar een full album. Toch liet het Duitse viertal ons nog een hele tijd wachte en daardoor lijkt het nog steeds op een ‘nieuw’ project van Daniel Myer, Krischan Wesenberg, Frank Spinath en Sascha Lange.

Nu is er hun eerste album Radioakt One. Ze beslisten om alle nodige tijd te nemen om een meesterwerk af te leveren, dat hun sound poneert.

De vier activisten waarover we het hebben, zijn geen volslagen onbekenden natuurlijk; Frank Spinath, psycholoog en zanger bij verschillende projecten (Seabound, Edge Of Dawn, Lionhearts) werkt hier voor het eerst samen met Daniel Myer (van Haujobb, Architect en Liebknecht).

Krischan Wesenberg is bekend als studiotovenaar van het duo Rotersand en Future Lied To Us maar maakte zelf ook naam als sound engineer, producer en remixer voor andere artiesten. Sascha Lange is de auteur van verschillende boeken over de fanscene van Depeche Mode in het voormalige Oost-Duitsland.

De vier zitten ondertussen volledig op dezelfde muzikale lijn en maakten met Radioakt One een album dat volledig voldoet aan de verwachtingen, maar onthult ook enkele onverwachte verrassingen.

Radioactive geeft meteen de sound van de band sterk weer. Radioactief klinkt het zeker: sterke elektronische samples, verschillende uiteenlopende instrumentale lijnen die perfect aansluiten op mekaar en je meenemen door een ritmisch gebeten nummer met hol klinkende stemmen.

Raiders en Reach Out zijn nummers die in clubs en op feestjes de dansvloer gegarandeerd donker zullen vullen. Ook sfeervollere, meer subtiele ‘electronic noire’ nummers nodigen uit om op die herhaaltoets in  te drukken en nummers tot in de diepte te beleven. Eentje daarvan is zeker het van melancholie doordrongen Skin And Bones, sensueel verpakt in een donker ritme waar een lichte industrialsound aan toegevoegd werd. Ook Lovers heeft

die donkere sensualiteit in zich en ook in de tekst durven alle donkere aspecten van ‘de lovers’ benoemd worden.

Sinner is het nummer dat het meest verrast: een song waar een speels ‘hoekje af’ is.

Eentje met een voelbare spanning is I Want You: elektronische drums klinken rustig door het hele nummer door, terwijl de synthlijnen snellere ritmes en dissonantie in het nummer brengen.

Sense Of Destruction is ongetwijfeld het sterkste nummer op dit album: donkerhard, waarin de wijde vocals even kil als breekbaar kunnen zijn. Pieces Of Me ontbreekt natuurlijk niet op dit debuut en blijft even meeslepend klinken als toen.

Het laatste nummer van het album start kil en star. Leere ontwikkelt zich tot een nummer dat complex klinkt en je mee lijkt te sleuren in een web van verwarrende hersenspinsels. De meeste menselijke  wezens slagen er niet in dit te veroorzaken bij zijn medemens… Knap dat muziek dit wél kan!

Met dit album verliet Radioaktivists het geplaveide pad van voorgangers en onderscheiden ze zich. De songs zijn meeslepend en dansbaar, maar hebben niet dat vaak typische hyperactieve toontje. Vaak rustig zalvend hoewel ze lichaam en geest zeker in beweging zullen zetten!  De nummers bulken van een hoog gehalte darkpop en elektronische shoegaze, maar kan het mooist omschreven worden met ‘electronic noire’. Een album met diepte en een dosis introvertie. Een reeks korte verhalen die de intrigerende en unieke identiteit van Radioaktivists muzikaal schetsen.

Op het album vind je ook de hidden track, wat een verhaal is dat geschreven werd door Lange over een nachtelijke ontmoeting met een mysterieuze lifster op een door regen overspoelde Duitse snelweg.

https://www.facebook.com/Radioaktivists/

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More