Home ReviewsAlbum Reviews ORPHAX – 2.20 (Moving Furniture)

ORPHAX – 2.20 (Moving Furniture)

by Patrick Bruneel

Drones voor de meerwaardezoeker, zo kunnen we de tot vijfhonderd stuks gelimiteerde cd 2.20 van Orphax aka Sietse Van Erve, omschrijven. De twee drones op het fysieke schijfje, die elk exact twintig minuten duren, kunnen namelijk door de luisteraar / koper worden aangevuld met een derde nummer dat als bonus meegeleverd wordt met een downloadcode die bij elke cd zit. Daarmee kan de creatieveling zelf aan de slag met de drie stukken, om ze in een mix te zetten, te bewerken en eer te betonen aan Orphax en Eliane Radigue. 2.20 is namelijk geïnspireerd op haar werk Vice Versa, een geluidsinstallatie die in 1970 in première ging in de Galerij Lara Vincy in Parijs.

Radigue is geboren in 1932 en gestudeerd bij Pierre Schaeffer en Pierre Henry. Later werd ze mateloos verslaafd aan het Tibetaanse boeddhisme. Dat beïnvloedde uiteraard haar elektro-akoestische en elektronische muziek, maar daar is in 1970 nog geen sprake van.

Voor een dronesverslaafde als Van Erve is het een grote eer om het werk van Radigue te mogen gebruiken om er zelf muziek uit te distilleren (hij kreeg haar persoonlijke toestemming). Die eerbied is wel ergens te horen in de twee stukken, die echter ook zonder voorgaande informatie voer voor bezinning en muzikaal genot leveren.

2.20 is bovendien, om in de tijdsgeest te blijven, perfect inzetbaar als soundtrack bij een voetbalmatch, voor degenen die net als ondergetekende soms wat kijken naar de beelden zonder het bijhorende gewauwel. Als u het hebt overleefd langs de weg natuurlijk, want de euforie van een stel mannen die achter een bal aanhollen, dwingt heel wat Belgen tot nog roekelozer rijgedrag dan gewoonlijk.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More