Home ReviewsAlbum Reviews NEW ORDER – ∑(No,12k,Lg,17Mif) New Order + Liam Gillick: So it goes.. (Mute)

NEW ORDER – ∑(No,12k,Lg,17Mif) New Order + Liam Gillick: So it goes.. (Mute)

by Bart Verlent

Bernard Sumner en co kijken blijkbaar in 2019 terug naar hun rijkgevulde carrière. Dit jaar is het 40 jaar geleden dat Unknown Pleasures van Joy Division verscheen en om de één of andere reden hebben ze het debuut Movement van New Order nog eens heruitgebracht met extra live- materiaal en demo’s. Met dit album brengen ze een soort van best of van de vijf optredens die opgenomen zijn in de Old Granda Studios in Manchester (dat is ook waar Joy Division hun televisiedebuut opnam in 1978 voor Tony Wilson’s So It Goes) en dit ter gelegenheid van het Manchester International Festival in 2017.

Het live-album gaven ze de sexy titel ∑(No,12k,Lg,17Mif) New Order + Liam Gillick: So it goes... mee, kunstenaar Liam Gillick zorgde voor videobeelden tijdens deze show, maar waarom hij ook in de titel van deze live-registratie vermeld word is ons een raadsel. New Order heeft in het verleden al wat live-albums uitgebracht, dus zat eigenlijk niemand nog op een nieuwe liveplaat te wachten.

Maar ja, er staan een paar Joy Division-nummers op, dat is wel bijzonder, ook al zijn deze songs niet echt geschikt voor Sumners stem en gaat hij regelmatig de mist in. Maar dat doet hij op New Order-songs soms ook… Dus krijgen we de Joy Division songs Disorder, Decades en Heart & Soul. Pittig detail, het nummer Disorder hebben ze 30 jaar niet gespeeld.

Opener Times Change, wat afkomstig is van het wisselvalige Republic, brengen ze op deze opname instrumentaal en rekken het nummer tot vijf minuten zodat het meer op een irritant wachtmuziekje lijkt dan op een stevige opener… Geen Blue Monday of True Faith op dit album, wel het flauwe Shellshock en een redelijke versie van Bizarre Love Triangle.

Het hoogtepunt van deze plaat is Your Silent Face van de tweede (en misschien wel de beste) New Order plaat (Power, Corruption & Lies.) Ook van dit album afkomstig is Ultraviolence wat op deze schijf een nieuwe versie krijgt, maar zeker niet zo boeiend klinkt als het origineel.

Voor de rest plukt New Order uit elk album dat ze uitgebracht hebben een paar songs, maar niet echt de hoogtepunten met als resultaat dat deze live-registratie na een tijdje wat begint te vervelen. Te veel flauwe songs, en het album is gewoon veel te lang. En ja, hoe bassist Tom Chapman ook zijn best doet we blijven de ronkende bas van Peter Hook missen, ook al is die er al meer dan 10 jaar niet meer bij om zijn eigen Joy Division/New Order-tribute te brengen met The Light (op 18 augustus te zien op het W-Fest).

Volgens velen was het optreden van New Order op Rock Werchter dit jaar subliem, maar op deze live registratie geven ze toch meer een uitgebluste indruk en krijgen we maar af en toe wat vuurwerk te horen.

Op 14 oktober kan je New Order aan het werk zien in Vorst Nationaal in Brussel.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More