Etherische ambient, vol spiritualiteit, geluidslandschappen om bij weg te dromen of ook opgebouwde spanning in dwingend beklemmende, intense, dronerige atmosferen, bonkende dwingende harde technobeats of pure raves. Op Daughter of Data van MONOMONO/ IIIOIIOIIIOIIO (Monomono) hoor je het eigenlijk allemaal.
Of hoe Anne Van De Star (elektronica, Octatrack, live sampling, stem, bas, laptop, fx en toetsen) en Hester Bolle (elektronica, strijker, stem, laptop, fx, stem) ons op hun nieuwe album trakteren op een rijke en kleurrijke auditieve keramiek met meditatieve momenten en vers en lekker voer voor de dansbeentjes.
De titel Daughter of Data verwijst losjes naar de biografie van Hypathia (Ὑπατία in het Oudgrieks), een Griekse wiskundige, filosofe en astronome, die leefde in Alexandrië, Egypte (350-415 AD). Ze wordt de eerste vrouwelijke rekenkundige genoemd en doceerde wiskunde en neoplatonische filosofie.
Naast de wiskundige en astrologische talenten, vormden haar confrontaties met religieus fanatisme een inspiratie voor MONOMONO bij het maken van het album. Van De Star en Bolle zien parallellen met het nu en stellen vast dat we in deze tijden van digitale misinformatie dringend onze Hypathia’s nodig hebben. Op Daughter of Data poogt het duo dit te hertalen in hun gelaagde sonische wereld, moderniteit met traditie verzoenend. In het rijke geluidspalet hoor je dan ook oude akoestische instrumenten als viool, marimba en fluit of ook een Griekse lier, naast de soms koude synthetische klanken.
Zet je best comfortabel bij het beluisteren van Daughter of Data, en laat je in volle concentratie, volledig meeslepen in het verhaal dat MONOMONO vertelt, een eclectisch en innemend geheel, soms slepend en kabbelend dan weer stevig pulserend, steeds intens. Van bij de etherische start met Stellar Atmospheres tot aan de pure ‘boenke boenke’ van 200+MOONS en alles daartussen is het boeiende trip. Zet gerust dus ook alvast wat stoelen aan de kant.
Stellar Atmospheres is de etherische sfeermaker, meteen gevolgd door Ceramics waar je letterlijk keramiek hoort tussen de beats door. Apart! Hypathia verzamelt gesamplede stemmen die als dekentje op een elektronische landschap liggen, met dwingende beats. Astrolabium is een ambient track om duimen en vingers bij af te likken, gevolgd door het innemende Luminaries, met zijn innemende machtige kracht, zalige keys en beats.
String Theory klinkt bijzonder dreigend, atmosferisch en dramatisch, zit barstensvol spanning ook. Angstaanjagende geluiden en volle rijkelijk keys. Poignant en sfeervol. Wow! Het doet ons zowaar aan het machtige Coil denken en wat zij deden op het meesterlijke album Horse Rotorvator uit 1986, een plaat met dus twee jaartjes meer op de teller dan beide dames. Tiens, zou het?
We schreven eerder al dat je op Daughter of Data ook dansbeentjeswerk kan vinden, welaan dan! Zowat de hele tweede helft van het album, is je daar bij van dienst. Staan die stoelen al aan de kant? Chain Grid (“connect! Connect!”) en Interconnection schurken aan bij het betere werk uit de Electronic Body Music (EBM) of zelfs pure techno. Starsplitter lijkt dan wel een technohit uit een ander galactisch stelsel.
Mother of Dark Matter klinkt dan weer wat aardser, ook een feest van elektronica en vette beats, met de nodige urgentie en bombast in zich, strak en intens, extreem dansbaar ook. Op Daughter of Data wordt een versnelling hoger geschakeld. Een heerlijk drive en knallende beats, terwijl een van de dames (of beiden) een tekst declameren en fluisteren op de ongenadige beat. EBM en techno van de bovenste plank.
Op onze improvisoire notities die we maakten tijdens het beluisteren van de plaat, lezen we ‘boenke boenke boenke, lekker!’. En jawel, 200+MOONS besluit het verhaal met hard floor techno-dreunen. Met een geweldig opgefokte finale en dan het absolute niets. En het verhaal, Daughter of Data, is verteld. Machtig.
MONOMONO/ IIIOIIOIIIOIIO: Facebook – Instagram – VI.BE