Home ReviewsAlbum Reviews MASSIVE ATTACK Mezzanine XX 2018 Remaster

MASSIVE ATTACK Mezzanine XX 2018 Remaster

by Rudi De Bleser

Het was vorig jaar 20 jaar geleden dat Mezzanine werd uitgebracht, het derde studioalbum van Massive Attack. De nieuwe 20th Anniversary release bestaat uit een remaster van het originele album, aangevuld met niet eerder uitgebrachte dubremixes van de Britse producer Mad Professor, die eerder ook al een memorabele dubversie van Protection uitbracht.

Deluxe version: in your dreams

Dat we de nieuwe versie pas nu te horen krijgen heeft te maken met herhaald onverklaarbaar uitstel. Naast deze release verschijnt Mezzanine nu ook als 3LP deluxe editie. Bijzonder detail: de box is hittegevoelig en verandert na aanraking tijdelijk van kleur. Dat wil zeggen: als die box ooit uitkomt! Hij is al even vaak aangekondigd als uitgesteld. Jammer, want het gaat om drie gekleurde vinylalbums en een 48 pagina’s tellend hardcover boek met foto’s van Nick Knight. Een extra boekje van 32 pagina’s is bovendien een nieuwe editie van het kunstboek ‘Fitting In’ dat Del Naja oorspronkelijk in 2000 uitgaf (waarvan slechts 50 exemplaren bestaan).

Massive Attack ontstond eind jaren 80 uit het hiphopcollectief The Wild Bunch uit Bristol, met Robert del Naja (aka 3D), Grant Marshall (aka Daddy G) en Andrew Vowles (aka Mushroom). Het debuutalbum Blue Lines (1991) werd aangekondigd met de single Daydreaming (1990) waarop zangeres Shara Nelson voor het eerst meedoet. De song heeft ook een heel opvallende clip, die in één keer is opgenomen. De track komt uit in volle house-periode en is een hit op alle dansvloeren. Een deel van het album wordt opgenomen bij Neneh Cherry (Rip Rig & Panic). Ze zingt ook mee op Hymn of the Big Wheel. Rapper/producer Tricky is eveneens op het album te horen. In de studio werkt Geoff Barrow mee, die later Portishead zal oprichten. En er is reggaezanger Horace Andy, die vanaf dan op verschillende albums meedoet.

De mix van hiphop, soul, reggae, dub en dance wordt als bijzonder vernieuwend ontvangen. De plaat slaat in als een bom en is achteraf gezien nog altijd zo goed als perfect. Er staan geen zwakke nummers op en het enige bezwaar dat je kan maken is dat ze voor een groot deel uit samples bestaat. Een heel interessant overzicht van gebruikte samples en originele versies vind je op de verzamelaar Protected: Massive Samples.

In 1994 brengen ze een prachtig vervolg uit met Protection. Met gastbijdragen van Tracey Thorn (Everything But The Girl) in de titeltrack en Tricky (Karmacoma) sluit de plaat naadloos aan bij het debuut en houdt dezelfde kwaliteit en variatie vast. Alleen jammer van de live cover van Light my Fire: dat was echt niet nodig. Het jaar daarna brengt Mad Professor een spectaculaire dubversie uit van de plaat: No Protection.

Het derde album, Mezzanine, komt moeizaam tot stand in het voorjaar van 1998. Duisterder, agressiever en steviger dan ooit. Melancholsich (Angel), meeslepend (Man Next Door), met exotische invloeden (Inertia Creeps) en zeer intrigerend (Risingson). De media beschouwen het meteen als een meesterwerk en het wordt commercieel weer erg succesvol: Teardrop, gezongen door Elizabeth Fraser van de Cocteau Twins, is zelfs een dikke hit. Met Mezzanine trad de groep buiten de grenzen van de inmiddels vermaledijde triphop, met een zeer duistere en harde sound.

Gewoontegetrouw werd er flink gesampled, ditmaal vaak uit postpunk en new wave. Niet dat die samples zo bepalend zouden zijn (nog eens een streepje 10.15 van The Cure in Man Next Door maakt echt niet uit) want ze zijn goed verstopt. Veel opvallender zijn de gitaargeluiden en de donkere keyboards. Ook stevige ritmes. Live was dit de meest memorabele versie, zeker vergeleken met de pompeuze dj-sets die ze aanvankelijk deden. Duistere, meeslepende nummers, die traag opbouwen.

Na Mezzanine volgen nog 100th Window en Heligoland, in vergelijking met de vorige platen erg vlakke albums.

De Mad Professor-remixes zijn onder meer versies van 2 nummers die oorspronkelijk niet op Mezzanine stonden. Metal Banshee is een dub van Siouxsie & The Banshees’ Metal Postcard en Wire is een track die ze opnamen voor de soundtrack van de film Welcome to Sarajevo. Het zijn ook niet de meest indrukwekkende remixes. In de jaren ’90 was het ongezien om deze muziek in dub te presenteren, nu is het niet meer zo bijzonder.

De oorspronkelijke lichtjes opgepoetste versie van Mezzanine is dat echter duidelijk wél. Topplaat, van de eerste noot tot de laatste.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More