Home ReviewsAlbum Reviews LAPALUX – Amnioverse (Brainfeeder)

LAPALUX – Amnioverse (Brainfeeder)

by Yoeri Fransens

Lapalux, of ook wel Lap of Luxury voluit, is de uit Essex afkomstige producer Stuart Howard. Hij heeft ondertussen drie albums op zijn conto en een resem remixen. Voor zijn nieuwe werk Amnioverse liet hij zich inspireren door een foto van James Turrells Twilight Epiphany Skyspace. Lapalux werkte 3 jaar aan dit album en keek naar eigen zeggen, dagelijks naar de foto. Het artwork van dit album is ook een hommage aan Turrell. Amnioverse verschijnt op 8 november.

Oblivion is een 3 minuten durende soundscape die ons herinnert aan films uit de jaren 70 en 80 met een foute soundtrack. Voltaic Acid en Momentine lijken gebruik te maken van dezelfde vocal track en hetzelfde muzikale recept. Veel atmosferische sounds met daarover vrouwelijk zang. Later aangevuld met wat hoekige beats. Beiden lijken een aanloop naar een stevige trip maar een hoogtepunt komt er niet.

Bij Earth denk je even dat het een track van Faithless kan zijn maar in plaats van los te barsten deemstert het een beetje weg in meer atmosferische sounds. Om dan later toch los te komen. Geen slecht nummer, had meer in gezeten. Helix is een lang uitgesponnen soundscape met een stuk spoken word erdoor gemixt. Wat het toevoegt is ons een vraagteken. De samenwerking met de IJslandse zangeres JFDR zorgt op Thin Air voor welgekomen afwisseling. Niet enkel vanwege de vocals maar ook dankzij een goeie drive in de track en is daarmee ook het meest toegankelijk nummer van dit album.

Hoe eclectisch Lapalux soms wel is, kan je horen op Limb To Limb, deze keer een samenwerking met Lilia. Deze track stuitert werkelijk alle kanten uit. Het is niet dansbaar en we gingen er vervelend van schuifelen op onze stoel. Wat moet je hiermee? In The Lux Quadrant krijgt JFDR de mogelijkheid om de beste Björk in zich naar boven te halen, helaas is de muzikale invulling errond nogal mager. Het titelnummer tapt opnieuw uit eenzelfde vat met veel atmosfeer, grillige beats en wat spoken word. Een samenraapsel van ideeën zonder lijn, maar misschien is dat net de bedoeling. Na al het gestuiter is de relatieve rust die Esc uitstraalt welgekomen, dit is een aangename luister-track.

Amnioverse is een mix van soundscapes, grillige beats, spoken word en etherische vrouwenstemmen. De tracks gaan alle kanten uit en klinken als een stel losse flodders. Lichtpunten zijn Thin Air en Esc, veruit de meest toegankelijke nummers van dit album.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More