Home ReviewsAlbum Reviews FOGH DEPOT -Turmalinturm (Denovali)

FOGH DEPOT -Turmalinturm (Denovali)

by Patrick Van Hauwaert

Balancerend op een fijne koord die jazz, elektronische muziek en klassieke muziek verbindt, daar voelt Fogh Depot zich duidelijk goed.  Turmalimturm, de nieuwste van dit gezelschap en tevens hun tweede kreeg acht nummers mee, die netjes vier aan vier verdeeld staan op de lp.  Voor wie  het niet zou weten, Fogh Depot is een Russische band die hard aan de weg timmert in het zowat nog net niet platgetreden veld van neo-klassiek and ambient jazz.  De muziek is heel rustig, neigt soms naar de avantgarde jazz, terwijl het de andere keer gewoon zuiver neo-klassieke muziek voortbrengt.  In al hun composities vindt je steevast wat jazz terug, maar evengoed vind je hier ook ambient en elektronica terug die je doet denken aan pakweg Faust of Tangerine Dream.  Het is vooral de crossover van deze stijlen dat het geheel niet alleen interessant maakt, maar die er ook voor zorgt dat de muziek een zekere rust uitstraalt.

Opener Qucksilver Spoon haalt meteen uit met een elektronisch nummer dat tot in de puntjes is verzorgd.  Het gebruik van filters en effecten is minimaal en soms verdrongen naar de achtergrond. Hoewel het geheel voorzien is van  een lichte beat en gaande weg op vaart komt, straalt het toch iets zeer organisch uit.  Zeker het aanwezige koperwerk draagt hier zijn steentje bij.   Oscar is alweer voorzien van een mooi laagje neo-klassiek, waarbij de piano voor het hypnotiserende deuntje zorgt en de blazers de partijen afwerken.  Op Svelty Prazdnik, komt de meer jazzy kant van de band naar boven, waarbij de eerder genoemde avant-garde duidelijk aanwezig is. Leg vooral je oor te luister naar de prachtige (fretless) baspartijen op dit nummer en dan weet je wel waar het allemaal omdraait.  Op Alice, Bob & Cypher worden we ondergedompeld in een elektronisch bad en is het ook weer de eerder besproken crossover dat het doet voor mij.  Het nummer gaat terug naar de glorie dagen van de krautrock door er links en rechts enkele geweldige invloeden uit te pikken en dat te verwerken in hun typische, zeer organische sound.  Titel track Turmalinturm, voert ons terug naar de wereld van de jazz, met de typische hi-hat, een fretless bass en heel wat tempo wisselingen.  Doch moet het gezegd worden dat de doorsnee jazzliefhebber het hier niet zo gemakkelijk mee zal hebben.

Hoewel ze graag laten weten dat hun muziek binnen de grenzen van de jazz vertoeft zal menig liefhebber van jazzmuziek zijn wenkbrauwen fronsen.  Hetzelfde kan gezegd worden voor iedereen die de klassieke muziek genegen is.  Puristen zijn bij deze er dus  aan voor de moeite!  Maar iedereen die zich een beetje kan openstellen voor tal van invloeden en graag van de vele geneugten des levens proeft, zal zonder meer ook hier aan zijn trekken komen.   Net zoals bij hun eerste, ben ik ook in minder dan geen tijd verknocht geraakt aan deze plaat.  Het is opnieuw geen liefde op het eerste gezicht, maar het groeit met iedere seconde dat je de moeite neemt om deze plaat te beluisteren, en laat ons eerlijk zijn, dat zijn meestal de beste platen.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More