Home ReviewsAlbum Reviews DON THE TIGER Matazanas (Crammed Discs)

DON THE TIGER Matazanas (Crammed Discs)

by Didier Becu

Don the Tiger. Het kon de naam zijn van één of andere stoere tegenstander van Rocky Balboa, maar hoe jammer het voor de boksliefhebbers ook is: we hebben het wel degelijk over het soloproject van Adrián de Alfonso. Een naam waar u wellicht nog nooit van gehoord hebt. Wij ook niet, maar naar verluidt een undergroundster in thuisstad Barcelona en hoewel de naam bij ons niet meteen voor een Aha-erlebnis zorgt, kan de Spanjaard toch zeggen dat hij met artiesten als Lydia Lunch, Mark Cunningham, Robert Forster en Carla Bozulich heeft gespeeld. Niet iedereen kan dit zeggen alvorens hij zijn of haar graf instapt.

Succes of geen succes, Adrián trok toch naar Berlijn en daar merkte hij meteen op dat hij dingen als de rumba, de guabina of de flamenco mistte. Weemoed doet soms rare dingen, en de man besloot om de stijlen wat om te gooien door er samplingtechnieken mee te gaan mengen.

Wereldroem bracht het hem niet op, wel een tweede plaat: Matanzas waarbij hij de hulp kreeg van de Colombiaan Lucrecia Dalt. Globetrotters zullen ongetwijfeld weten dat Matanzas een kustplaats in Cuba is, één die dan nog bekend staat als de geboorteplaats van de rumba.

Matanzas is een plaat die gedragen wordt door experiment en de aparte stem van Don The Tiger die ons wat aan Gregory Frateur van Dez Mona herinnert, maar na drie songs al aardig op de zenuwen begint te werken.

Een experimentele luisterplaat die aanvoelt als een onsamenhangende geluidscollage met avant-gardistische neoklassieke trekjes en die thema’s als de Andalusische processies en de Catalaanse sardana aansnijdt. Wie goed oplet hoort er zelfs moorddadige haaien, papegaaien, piraten en een visser uit het verdwenen Aralmeer in.

Opwindend veelzijdig? Neen, ééndimensionaal saai.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More