Home ReviewsAlbum Reviews BUZZCOCKS – Singles Going Steady (Domino)

BUZZCOCKS – Singles Going Steady (Domino)

by Didier Becu

Wat betekent punk voor u? Het blijft nog altijd één van onze favoriete vragen als we artiesten voor het vragenpeloton brengen. Punk is en blijft één van de meest verneukte termen. Zelfs een sufgerukte kantoorklerk die één keer op het jaar met zijn zatte botten de dansvloer onveilig maakt zal zichzelf tot punk kronen. Het is maar hoe je het bekijkt, wel heeft de middelvinger tegen de consumptiemaatschappij een resem legendarische bands en songs opgeleverd. 

Door de vele postkaartjes met de Big Ben op de achtergrond en het marketinggenie van Malcolm McLaren wordt vaak verondersteld dat Londen het epicentrum van de punkbeweging is. De Britse hoofdstad was natuurlijk wel de hoofdmotor, maar in andere Britse steden was er een gelijkaardig (en misschien zelfs minder commercieel) fenomeen aan de gang. 

Manchester bijvoorbeeld, een stad die in 2018 afscheid moest nemen van zijn belangrijkste punkiconen: Mark E. Smith en Pete Shelley. Het contrast tussen de twee bands kon niet groter, maar toch allebei punk pur sang. Zocht The Fall steeds de kant op van het ongewone (zeg maar de intellectuele punk), dan kan je de punkmuziek van de Buzzcocks gerust als nijdige pubrock omschrijven. Een muzikale richting waar mede-oprichter Howard Devoto het compleet mee oneens was en die kort na de opnames van Spiral Scratch met Magazine zijn eigen weg koos. 

Onlangs verscheen op Domino nog eens de geremasterde versies van de eerste platen van de Buzzcocks waaronder hun debuut Another Music In A Different Kitchen uit 1978, de opvolger Love Bites en deze compilatie Singles Going Steady die in feite gewoon een tool was om de punkers in Amerika vaste grond te bezorgen. 

Een missie die compleet mislukte. Toen de plaat eind 1979 uitkwam hadden de Amerikanen geen oren naar Shelley en zijn gevolg, contradictorisch genoeg werd de verzamelaar wel een succes in Groot-Brittannië toen de platenmaatschappij na de split van de band Singles Going Steady heruitbracht. Vaak wordt deze compilatie als een greatest hits gezien, maar dat is niet zo. Het gaat gewoon om de eerste 8 singles die chronologisch op rij zijn gezet, met op de a-kant de Britse hits en op de flipzijde de corresponderende b-kantjes. Later toen Singles Going Steady op cd verscheen, kwamen daar nog wat extra’s bij die je ook op deze Domino-release vindt.    

Uiteraard  tref je hier de punk classics als het verbannen Orgasm Addict, het ultra-energieke What Do I Get? en de perfecte popsingles Ever Fallen In Love (With Someone You Shouldn’t’ve) enEverybody’s Happy Nowadays aan. Oerbritse anthems en waarschijnlijk ook daarom waarom het in Amerika niet lukte. Maar de Buzzcocks was ook de band van geniale b-kantjes die later (o.a. door de airplay van John Peel) cult werden zoals het ronduit sublieme Noise Annoys of het reggae-getinte Why Can’t I Touch It?

Zoals later zou blijken uit het solowerk van Shelley flirtte de band uit Manchester ook graag met new wave, wat dan iets oplevert als het door gitarist Steve Diggle geschreven Running Free: een Kraftwerk-achtige glamrocksong die door mening Buzzcocks-fan met plezier onder de mat geveegd wordt, of het iewat lullige Why She’s The Girl From The Chainstore

Singles Going Steady blijft een legendarische (punk)plaat. Voor de doorgewinterde punkfanaat niet meer dan kapot gekauwde vijgen na Pasen, maar voor de jongere muziekliefhebber bijna stuk voor stuk songs die om ontdekking smeken. 

  

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More