Hotel Room Carpet Motif, wat voor een vreemde titel is dat nu weer horen we je denken en toch zit er een diepere betekenis achter die steek houdt. Je kent ze wel die spuuglelijke tapijten die je in hotels aantreft. Je merkt nauwelijks hoe afschuwelijk ze zijn omdat je er zo vertrouwd mee bent dat ze naar de achtergrond verdwijnen. De Brusselse band gebruikt ze als metafoor om te verwijzen naar mensen die bevroren voor hun schermen zitten en toch menen individualiteit na te streven. Ze zijn zich volledig bewust van het feit dat het schermpje vervreemding met zich meebrengt, maar toch gaan ze door en geven ze er onophoudelijk commentaar op.
Of je deze treffende visie op onze huidige maatschappij meteen ontdekt in de muziek van Yoga Teacher is een andere vraag, maar daarom klinkt wat ze maken niet minder intens of origineel. Na een paar singles zijn de Brusselaars er met een eerste ep waarop zes nummers staan en waarbij ze de steun kregen van muzikale duizendpoot Lucien Fraipont van Robbing Millions.
Zelf situeert de band zich in de richting van psychedelische rock, postpunk en artrock met invloeden van Wooden Shjips, Ulrika Spacek, Squid of Parquet Courts. Een plaatje dat klopt, want het geluid van deze Brusselaars is net zoals Talking Heads zou kunnen klinken mochten ze vandaag jonkies zijn.
Onverwachte ritmische patronen die aanvoelen als een gebalde, avontuurlijke vuist met allerlei vreemde elementen waardoor het zot klinkt maar toch samenhangend. Bij momenten schuurt het tegen de waanzin aan van de live sensatie van dit moment: Lézard.
Hotel Room Carpet Motif laat een band horen die muzikaal alle kanten uit kan, maar toch die richting kiest die je nooit verwacht. Heerlijke hysterie.