Weinig onderwerpen zijn zo inspirerend in de westerse populaire muziek als de tragische liefde en het gebroken hart. Minder populair is het dolverliefde hart. Toch is dat net het onderwerp dat aan bod komt op de debuutplaat van When Heaven Met Earth.
Paulien Iris Rondou aka Catbug en Gaëtan Vandewoude, die je kent van Isbells, omschrijven zichzelf als twee verliefde jonge veulens die dat van de daken willen schreeuwen, en dat is niet eens een overstatement. Nu ja, schreeuwen is misschien niet het juiste woord als je het oeuvre van beiden wat kent, maar je begrijpt wat we bedoelen.
Hun zelfgetitelde debuutplaat ligt dan ook helemaal in de lijn van de verwachtingen. We horen tedere, breekbare folkliedjes waarin de zuivere stem van Rondou centraal staat terwijl Vandewoude vooral de tweede stem op zich neemt. Gooi daar nog een lading boterzachte, vaak lang aangestreken viool arrangementen van Peter Broderick bovenop en je krijgt een album vol onbeschaamd romantische nummers die nu en dan het begrip ’tegelterten’ tot een Olympische sport verheffen.
Vijfenveertig minuten lang krijgen we zeemzoete pracht met teksten waarin de liefde en de natuur centraal staan. Niet dat het constant koek en ei is natuurlijk, geen enkele relatie bestaat tenslotte enkel uit hoogtepunten, maar de liefde spat er met vuistdikke klodders vanaf. Heel het album in een keer uitluisteren is misschien wat veel van het goede, af en toe een shotje innemen kan echter wonderen doen voor je gemoed.