Er zijn – ongeacht het genre – bands en artiesten die je vanaf de eerste minuut bij de keel weten te grijpen en niet meer loslaten. TRÆLS is er zo eentje. Thuishorend in de eerder zwaardere categorieën zou je kunnen denken dat het allerminst voor iedereen is weggelegd. Toegegeven, luisteraars van pakweg Radio 2 of fans van het betere levenslied zullen wellicht méér dan één wenkbrauw fronsen. Niettemin heb je bij TRÆLS het gevoel dat het voor een vrij ruim publiek is. Enige vereiste is ongetwijfeld dat je overweg kunt met snedig gitaarwerk en een frequente uitbarsting op de drums. Het meesterlijke aan TRÆLS vinden we dat ze enerzijds complexe songs ten berde brengen maar die tegelijkertijd toch zeer toegankelijk klinken. Dat klinkt vast meer contradictorisch dan politieke partijen die lijnrecht tegenover elkaar staan en toch claimen te zoeken naar een compromis. Edoch, het is exact waar TRÆLS in slaagt! Onmogelijk dat je elk facet van de songs in één luisterbeurt hebt ontleed – allez, wij hebben er toch veel meer tijd voor nodig – en toch kun je meteen mee zijn met een bepaalde track. Je moet het horen om ten volle te begrijpen wat we bedoelen.

We schreven al eerder over hen dat we blij zijn dat ze uiteindelijk toch opteerden voor een vocale inbreng en zich dus niet als louter instrumentale band profileren. De cleane maar bijzonder krachtige stem van Jason VanAcker is misschien zelfs hét element dat zorgt voor de toegankelijkheid. Er wordt hier ten huize al eens meewarig gekeken als we weer eens uit ons dak gaan bij bands waar meer gebrul weerklinkt dan de gemiddelde leeuw in een gans leven produceert. Bij TRÆLS echter blijven getormenteerde blikken van medebewoners achterwege en wordt er zelfs gemompeld dat ze zowaar de teksten verstaan. Jason heeft een stem die neigt naar melancholie maar – gelukkig – zonder dat je erdoor verzwolgen dreigt te raken. Wél een feit is dat hij enorm veel emotie aan de dag weet te leggen die vanzelfsprekend extra in de verf wordt gezet door de variatie in de muziek. Want dat blijft dé absolute sterkte van TRÆLS naar ons gevoel: uitblinken in afwisseling en intussen klinken als een geoliede machine. De vooruitgeschoven singles met achtereenvolgens Centered, The Weight Of Ease en Ocean vormden hiervan al het levende bewijs. Maar er valt nog veel meer lekkers terug te vinden op A Study Of Absence. Een nummer dat de echte metalfans zal weten te bekoren is bijvoorbeeld Self Lost waar de gitaren meteen de debatten openen maar waarbij ongeveer halfweg een sound klinkt die welhaast neigt naar Gojira. Het toont meteen het beperkende van het label progrock dat al eens op hun sound wordt gekleefd, ze verkennen het muzikale spectrum véél weidser dan dat.
TRÆLS is een vrij jonge band want pas in 2023 opgericht. Let wel, geen van de bandleden is aan zijn proefstuk toe en dat bleek bij hun debuutalbum The Abyss Within waarmee ze meteen grote ogen gooiden. Geloof ons echter vrij als we zeggen dat A Study Of Absence op eender welk vlak nog een ferme stap voorwaarts betekent. We hopen enkel dat hun studie enig inzicht heeft opgeleverd in het waarom ze al die jaren uitblonken in afwezigheid! Deze band had véél eerder het licht mogen zien dan waren we inmiddels misschien vijf parels van albums verder. Al moeten we het gemis niet overdrijven want het gaat oerend hard voor TRÆLS. Zo zijn ze aangekondigd als één van de bands voor de affiche van Alcatraz volgende zomer en we durven nu al voorspellen dat het daar niet bij zal blijven. Sterker nog, we vreten onze schoenen op – zelfs zonder de nodige specerijen – als dit viertal niet binnen de kortste keren internationaal doorbreekt!
Nog even een leuke uitsmijter terzijde, het reeds lang hopeloos uitverkochte debuutalbum The Abyss Within, wordt speciaal voor de gelegenheid opnieuw uitgebracht, eveneens bij het kwaliteitslabel Polderrecords in diverse vinyluitvoeringen. Let wel, ook nu is de oplage gelimiteerd dus snel zijn is de boodschap!