Kilheid, verveling, liefdesverdriet en familievervreemding. Het zijn zomaar de thema’s waarin TigJez je onderdompelt op de nieuwe ep Colorless. Dat Limburg een baken is voor donkere deuntjes, bewijst ook de Tongerse post-punk/new wave-artiest met meer dan 15.000 maandelijkse luisteraars en 500.000 streams op 2 jaar. We kennen bezieler Oskaar Dewallef al eerder, van zijn deelname aan de Sound Track-wedstrijd in 2021 en andere projecten als owte: en EddyAteDynamite.
Onder zijn alias TigJez gaat hij samen met Tanel Siimann (Sovjet Concrete, owte:) volop voor een eightiessound. Op de nieuwe ep Coroless kiest hij voor een coldwavesound en kilheid. Verveling en verdriet dringen zich – zoals beloofd – op, met koude gitaren, ijzige synths en een mix van etherische en baritone vocals.
Hij vult nummers met zwart en marmergrijs. Colorless Life opent met een rollend postpunkbaslijntje, waarboven de snaren gloeiend melodieuze spanning creëren, met de ijle zanglijn, als een adem van kilte op de achtergrond.
Irene lijkt in de intro een staat van rust uit te stralen en – hoewel de track vrij rustig blijft – wordt die van zodra de diepduistere, monotone zanglijn begint, beladen met een loodzware donkerte. Enkel synths brengen hoopgevende sprankeltjes verlichting.
Dalheim_13 kan je quasi instrumentaal noemen, op de spaarzaam zang na, die slechts af en toe opduikt. Een traag nummer, dat toch een bepaalde urgentie in zich draagt, vooral wanneer de gejaagde ritme-loops opduiken. Niet prominent, want die rol is voor de bas weggelegd, doch met impact! Met Save The Day/ White Tiles wordt afgerond, in dezelfde stijl als het openingsnummer, hoewel deze nog iets monotoner doorgaat. Vier mooie, donkerdroeve tracks, met de bas in de hoofdrol, die een sobere schoonheid inkleurt.