Dagelijks worden we overspoeld met nieuwe muzikale projecten waardoor het soms lijkt alsof iedere landgenoot zich geroepen voelt om muziek te maken. Het levert veel liedjes op, maar ook een waar doolhof waardoor het verdraaid moeilijk wordt om door het bos nog de bomen te zien.
Nieuw in het rijtje is The Nono. Wie is nu weer is? Wel, The Nono is het muzikale alter ego van globetrotter Renaud Arents. De naam verraadt zijn Belgische oorsprong, maar zijn echte roots liggen in Spanje en hij vertoefde ook een hele poos in het geteisterde Palestina.
De man heeft in iets meer dan twintig jaar meer dan honderd nummers gemaakt en Cascade is daar een bloemlezing van. Door de diversiteit is het onmogelijk om The Nono in één hokje te duwen, maar zijn muziek heeft wel iets van bedroompop waar je invloeden van country, indie en vooral veel singer-songwriter in ontdekt.
De variatie op de plaat zorgt voor een wat onsamenhangend gevoel en het is ook een kwestie van ‘hit & miss’ waarbij het ene nummer aanslaat en het andere dan weer de mist in gaat. Bovendien zal het voor mening luisteraar wennen zijn aan Renauds stem die weliswaar zeer eerlijk klinkt, maar soms ook net iets te geforceerd. Soms pakkend dan weer net iets over the top.