Luminous Dash BE

THE GARBAGE GANG – Rebels Of Society

In de schaduw van de zuidrand van Antwerpen borrelden er in het kielzog van The Kids nog andere ongehoorzame individuen op. De geweldige vocale vuiligheid die Mariman uitte tegen opgelegde autoriteiten eind jaren zeventig, kreeg navolging bij Geert Janssens, Philippe Felix en Marc Verstraeten. Toch bleven ze ten onrechte onder de radar van het geldgewin. Ze brengen punkrock zoals het hoort, met een tijdloze overgave en rock-‘n-rollattitude die de jonge rebellerende garde zou kunnen inspireren om een gitaar vast te nemen.

Rauw en ongepolijst werd de productie gekneed door meester-souschef Cedric Maes en Alessio Di Turi (The Sore Losers). Een vuile, rechttoe rechtaan snack die het best verteert met een speciaal biertje. Deze dinosaurussen weten perfect de soul en het zweet op te zuigen uit de energieke bips van pakweg Jon Spencer. Gooi het pompende basgeluid van The Exploited over het soms theatrale gezelschap van The Hives, en we komen gradueel uit bij waar deze band nu voor staat.  

“Eins, zwei, drei” klinkt het bij Ready To Roll. De riffs smaken naar een onverzadigbare portie Bicky Burgers. Al dat gitaargeweld samen zorgt voor een stevige aanslag op onze dikke darm. Dat maakt het geen mindere plaat, al blaast ze onze buik na een dik halfuur misschien iets te rond. Laat je niet misleiden door de kritiek, The Garbage Gang klinkt simpelweg zoals een smakelijke boefkick die door generaties heen wordt gesmaakt. Laat je na de namedropping aan een virtueel infuus besmetten door deze no-nonsensevibe, leg een vettige fond in een goede frituur en word tijdens een liveoptreden een bekeerling tot “the rock-‘n-roll school of life”. The Garbage Gang verdient sowieso grotere podia. Om nog eens een referentie boven te halen, het voorprogramma van Danko Jones? 

Facebook – Instagram

Mobiele versie afsluiten