Een intrigerend plaatje, dit L’uso e gli attributi del cuore. Het is als het ware op muziek gezette poëzie waarvan de luisteraar enige inspanning wordt verwacht om het geheel te doorgronden, zowel qua tekst als qua muziek.
Achter de naam Radio Hito verschuilt zich de in Brussel wonende, maar van Italiaans-Vietnamese afkomst zijnde Nguyễn Zen Mỹ. Muziek en tekst zijn van haar, alleen in het nummer Les cercles d’appartenance (rilettura) laat ze een gast toe, Claude Royet-Journoud, die in het Frans een intrigerende tekst declameert / voorleest. Het is tevens de schrijver van het boek (‘L’usage Et Les Attributs Du Cœur) waarop de songcyclus van tien nummers op deze plaat is gebaseerd. Een adaptatie met stem en MIDI soundfonts, een soort samples.
De sfeer doet ons wat denken aan Richard Jobson’s albums als The Ballad Of Etiquette, Ten-Thirty On A Summer Night en Un Hommage à Marguerite Duras. Die literair aandoende sfeer, de muziek die als literatuur aanvoelt, het is ook wat Radio Hito bij ons teweeg brengt.
Muzikaal pakt ze het uiteraard helemaal anders aan dan Jobson. Ambient, drones, behoorlijk experimenteel tot in de manier waarop ze haar stem gebruikt. Ze speelde een tachtigtal concerten / performances alvorens de opnamen van dit album tot stand kwamen. Dat betekent dat de muziek en het stemgebruik helemaal zijn uitgekristalliseerd.
Het werk is als het Duitse begrip LIED, waarbij arty liedjes gebaseerd zijn op bestaande teksten en poëzie. Tegelijk introduceert ze een Italiaanse libretto in de cyclus, wat dan weer een heel ander effect heeft. Het is een behoorlijk radicale interpretatie van dat fenomeen LIED en net daardoor, ook door toevoeging van Casio’s, een vernuftig staaltje ‘andere’ muziek.