Vanuit het zweet van het lokale undergroundpubliek, is PREKOWSKI ontstaan. Als je over hen schrijft, gebruik je altijd hoofdletters, als je over hen praat, zeg je [pre-kaow-ski] en als je naar hun luistert, gebruik je een hoofdtelefoon! Want de dissonante postpunkband klinkt eerlijk, messcherp en vooral ook hard.
Na titeltrack House Of Work en Conservatory Jazz, I Hate als eerstelingen, laten Bradley Remorie (The Black Gasolines), Wout Vantieghem, Jarne Vreys (The obsCURE), Goran Vanhoutte en Gijs De Maeyer, nu de ep House Of Work op ons los. Reken niet op een ‘copy/paste’ eighties afkooksel, want deze postpunk klinkt onstuimig, wild en revolterend. De vijfkoppige band levert 6 tracks aan die ruw en donker klinken, met emotionele laagjes van liefde, agressie en nostalgie.
“De ep is een uitnodiging om ongemak te accepteren en er iets in te vinden, alsook om de frustratie eruit te dansen en te headbangen. Deze ep gaat over de donkere en verwarrende aspecten van het leven en is dan ook bedoeld om die donkere kant van de luisteraar te raken”, laat de band weten.
Als je met een titel als Conservatory Jazz, I Hate afkomt, krijg je van ons meteen een boterbriefje om instrumenten te mishandelen! En wat levert dat voor een sound op! Zet deze gasten op een jazz-podium en laat het doorsnee jazzpubliek even alle kantjes van het genre ontdekken. En dat geldt eigenlijk evenzeer voor een punkpubliek! Dat Elvis overal op kon dansen, is bij deze ontkracht, want we zijn vrij zeker dat zijn pelvis met Dance Like Elvis geen weg zou kunnen! En toch zit de ziel van The King in de track. En die wordt beschreeuwd, wanhopig bezongen en huilerig afgeblaft door de saxofoon! Ritme is alles in deze track en dat wordt vooral door de drums, maar evengoed door de zanglijn bepaald, die schreeuwt, blaft, bijt, ademt, brult,…
Met een melancholie die als donker kaarsvet naar beneden druipt, wordt Eve bezongen in een trage track. Looking For Eve is wellicht de postpunkballad van de plaat, hoewel ze naar het einde toe ontspoort in een muzikale wanhoopsdaad: chaos overstemt alle instrumenten en net dat maakt deze track zo sterk. Emoties die je enkel in de psychiatrie en in deze track zal tegenkomen.
Zwaar grommende baslijnen dragen House Of Work, terwijl het vijftal in de track swingende uitstapjes maakt langs een glamrock sfeertje waarin getierd, uitgehaald en tegen schenen geschopt mag worden. Uitdagend en swingend tegelijk! Ook in Bad Trip lijken de instrumenten – stem incluis – tot op hun grenzen te worden bespeeld. Iedere klank die eruit geperst kon worden, wordt moeiteloos gebruikt. Verbazingwekkend hoe Remorie zijn stem alle kanten uitstuurt, soms in de diepte, dan weer de hoogte injagend, brullend, tierend, schreeuwend, jankend… There is no trip like this Bad Trip.
Snijdend melodieus sluit I See Future In You de ep af. Urgent gejaagd. Jawel, PRETKOWSKI, de hartslag klopt vanaf nu enkele bpm hoger. We see future in these guys, want wat deze band binnen de Vlaamse punkscene onderscheidt is toch wel die free jazz saxofoon en een volledig omgebouwde drumkit die staand wordt bespeeld. Dat alles in rijke, volle lagen snaarwerk, met daartussen nog wat claps, finger snaps en een jaren 70 Solina orgel. Ook merk je hier en daar wat noisy vuiligheid op, zoals glasscherven en kreukend papier, die voor diepte en spanning in hun sound zorgt. Hip omdat ze wellicht evenveel haters als lovers zullen hebben, maar vooral omdat ze heel wat te bieden hebben: de schoonste pokkeherrie in tijden!
PREKOWSKI staat binnenkort op volgende podia:
15/06 – Le Chaff, Brussel
09/07 – Cabron, Antwerpen
25/07 – Music Mania, Gentse Feesten
17/09 – BarBroos, Gent
19/11 – Missy Sippy, Gent
Facebook – Instagram – Spotify