Hunter Omega, we vergeven het iedereen voor wie die naam totaal onbekend klinkt, want dat is hij namelijk ook. En toch ook weer niet. Soms is enige duiding nodig bij ons raadselachtige gedoe, dus verklaren we ons nader.
Inmiddels tien jaar geleden verscheen in onze contreien een vijfkoppig heavymetalmonster dat luisterde naar de naam Hunter. Tien jaar later, én na een wijziging in de bezetting, kiest de band voor een soort reset, en daar hoorde ook een nieuwe naam bij. Dat is dus Hunter Omega geworden. We horen de kwaaddenker het tot hier denken: “Oude wijn in nieuwe zakken.” Wel nee. Vanzelfsprekend spelen de heren niet plots schlagermuziek, maar we durven te stellen dat het vijftal op de vier nummers van deze nagelnieuwe ep toch ruimere horizonten is gaan verkennen dan in het verleden. Allereerst brengt de band zichzelf met deze ep opnieuw onder de aandacht, want het was toch een tijdje stil rond de groep. Nu blijkt dat ze allerminst hebben stilgezeten, getuige daarvan de vier tot in de puntjes afgewerkte nummers op Lake Of Death.
Afgetrapt wordt er met Ghost Of Anarchy, dat, zoals de traditie het voorschrijft, je middels een bijzonder catchy riff meteen meesleurt. Het nummer herinnert wellicht het meest aan de songs van voorgaande albums, vooraleer de titeltrack Lake Of Death zijn duivels ontbindt. Met Knight Of The Black Rose Part 3 komt er een einde (?) aan de saga die zijn oorsprong vond op het debuutalbum van Hunter.
Maar het venijn zit, zoals vaker, in de staart. De absolute kraker van deze ep is voor ons ongetwijfeld F.A.F.O.! Drummer Bram Van Collie mag de debatten openen, waarna de riffs plots aan een ongekend tempo worden afgevuurd. Meer trashy klonk de band volgens ons nooit eerder en ja, vergelijkingen blijven een vloek, maar dichter bij Painkiller van Judas Priest, én niettemin origineel klinkend, kwam een song volgens ons nog nooit, durven we te denken!
Hunter is dead, Hunter Omega is very much alive! De krachtige stem van zanger David Walgraeve heeft in geen tien jaar krachtiger geklonken dan nu en de gitaarriffs knallen in het rond dat het een lieve lust is. Als de heren met deze ep hun plaats binnen het heavymetallandschap weer willen innemen, dan is dat volgens ons met verve gelukt! Het verhaal kent zonder twijfel nog een vervolg.