Het lijkt ingewikkeld, ook al is het in feite simpel. In vroegere tijden was Gorki Gorky met een “y”. Drie vrienden Luc De Vos, Wout De Schutter en Geert Bonne namen de instrumenten op om zich te amuseren, ook al waren de ambities er. Zo deden ze mee aan de Humo’s Rock Rally, wat in 1990 het enige muziekconcours van belang was.
Het winnen ervan was in die tijd een garantie voor jarenlang succes. Ironisch genoeg werd Gorky “slechts” derde en ging de eerste plaats naar Noordkaap, meteen de twee beste Nederlandstalige Belgische bands ooit in één editie. Over de tweede, Kitchen Of Insanity, hoewel Dreamaway Sunday een prima plaat is, wordt tegenwoordig met geen woord meer gesproken.
Een jaar later werd hun eerste single Anja een monsterhit en was het duidelijk dat de introverte Luc alles in zich had om één van de grootste sterren van dit land te worden. Wat later verscheen die andere single Soms Vraagt Een Mens Zich Af, waarschijnlijk – ook al is dit persoonlijk – het beste nummer van Gorky(i) ooit. Vreemd genoeg, werd de b-kant – Mia dus – het anthem van Luc De Vos waarmee hij letterlijk en figuurlijk het graf inging.
Voordat Gorky Gorki werd, verscheen er nog een debuutplaat. Of beter gezegd een cd. Want in 1992 kochten mensen alleen maar cd’s. En ook nu dus op vinyl te vinden. Of beter gezegd, voor het eerst apart verkrijgbaar, want hij was eerder ook te vinden op de (peperdure) Alles Moet Weg-box.
Of Gorky nu wel of niet de beste plaat is van de groep rond Luc De Vos durven we niet meteen te zeggen, wel dat je er de beste nummers op vindt die Gorky(i) ooit uitbracht.
Met opener Soms Vraagt Een Mens Zich Af voert die eerste gitaarriff je meteen mee naar het Gorky-universum. In feite, is het niet meer dan rock-‘n-roll, maar uiteraard is er Lucs stem. Simpeler dan Hollywood kan een song niet, maar het maakt wel een immense indruk. Luc is dan ook de filosoferende jongeling die over alles wel een idee heeft. Zijn rauwe stem is niet perfect, wel heerlijk naïef en zelfs op jonge leeftijd volledig doorleefd.
Tijdloze classics zoals de rocker Wacht Niet Te Lang. Eddie is waarschijnlijk het soort jongen dat hij dagelijks zag rondhuppelen in Wippelgem, ook al valt het niet uit te leggen aan jonge snotneuzen wie nu die Betty op de achterbank is. Op een nummer als Nooit Meer Winter hoor je duidelijk de invloeden van Tröckener Kecks, ook al overstijgen ze met het grootste gemak hun voorbeeld.
Luc is een grootmeester in plattelandspoëzie die je bij de keel grijpt, al is het niet altijd even simpel om uit te vissen waarover hij het precies heeft. Zo zei nooit iemand iets mooiers over een teddybeer dan Luc. Lieve Kleine Piranha, is het soort liedje dat alles over het leven vertelt. De eeuwige angst maar toch heb je de moed om verder te gaan, al is het op een rollercoaster van emoties die je soms uit de weg wil gaan.
Uiteraard staat Mia op de plaat, waarschijnlijk samen met Pump Up The Jam van Technotronic, het meest meegebrulde lied van dit land. We vinden het niet eens het beste wat Gorky ooit deed. Boze Wolven is dat bijvoorbeeld wel. Melancholische wanhoop over de eeuwige liefde en drank zoals De Redder over Engel, Red Mij. Meningen zijn er om met de grond gelijk gemaakt te worden, maar Gorky is gewoon één van de beste platen ooit.