Drummer en percussionist Eric Thielemans loopt al een hele tijd rond in de Belgische jazzscene. Vaak als drummer bij bands als Cinema Paradiso en Chantal Acda of in zijn eigen ensemble EARR, maar ook solo. Vooral in zijn solowerk identificeert hij zich eerder als geluidskunstenaar, een beetje zoals Karen Willems dat ook doet, dan als zuivere percussionist en het is vanuit die invalshoek dat zijn album Open Spaces, Nothing Holy best beluisterd wordt.

Open Spaces, Nothing Holy is wat ons betreft dan ook veeleer een opname van een liveperformance. Ja, de plaat bestaat uit aparte nummers die elk op zichzelf kunnen staan, maar dit is geen muziek die je eventjes nonchalant oplegt als makkelijk luistervoer of om bij mee te zingen of neuriën.
De rode draad doorheen het album is Thielemans’ zoektocht naar en spelen met resonantie. De ruimte waarin de nummers werden opgenomen speelt dan ook een erg belangrijke rol; vandaar de titel van de plaat. Die interactie maakt het uiteraard niet evident om de nummers om het even waar live te brengen, tenzij op dezelfde locaties als waar de opnames gebeurden. Schelpenwalk en Mary OM Cowbell Walk werden opgenomen in de Sint-Pieter en Pauwelkerk in Neerijse, de rest van de plaat in Werkplaats Walter in Anderlecht.
Een uitgebreid scala aan klankbronnen komt aan bod. Van een snaredrum over een koebel, tot wat klinkt als een verzameling schelpen die over de vloer worden gesleept en Thielemans’ stem. We twijfelen er geen seconde aan dat de muzikant zich enorm heeft geamuseerd tijdens de opnames van deze plaat en dat hoor je ook wel. Als luisteraar moeten we ons de performance er echter vooral bij fantaseren. Een koptelefoon dragen tijdens de beluistering doet in dat kader wonderen.
Na de zomer verschijnt er meer werk van Eric Thielemans. Bij het Franse label YOLK Records verschijnt op 13 november het album DAIMON in duo met Jozef Dumoulin. En in het najaar begint de tour van Cummings and goings, het muzikaal-poëtische project met Josse De Pauw en Kris Defoort waarin ze gedichten van E.E. Cummings nieuw leven inblazen. En daarna herneemt Eric nog zijn project a Snare is a Bell in verschillende constellaties. Allemaal de moeite om eens voor uit je kot te komen.