Rauwe droefnis. Melancholie, zo hard als nooit voorheen. Onrust, het derde album van de Vlaamse atmosferische blackmetalband Drawn Into Descent is er. En dat klinkt donkerder en agressiever, hoewel er door de melancholische sfeer ook iets dromerigs in schuilt. Dromen die klinken in depressieve klanken, maar ook evengoed haatdragend en explosief energiek klinken op Onrust. Wij laten ons gewillig in de donkere afgrond meesleuren op vier tracks.
Haat en teleurstelling klinken wanhopig sterk door in Teloorgang. Met een variatie aan ritmes en straffe melodieën, is de energieke Teloorgang ondraaglijk mooi. Meteen valt op dat er voldoende ruimte gelaten wordt voor instrumentaal sterk uitgewerkte passages, zonder dat de vocals die hoeven weg te duwen. Een grote sterkte, waar andere metalbands te weinig oor voor hebben.
De meeslepende drumslagen en het vuile gitaarspel in de intro van Drenkeling, bespelen het thema intriest. Een filmische track waarbij emoties bovendrijven, zelfs wanneer de intro zich in een breed, overweldigend instrumentale geluidskamer open trekt. Alles wordt nog meer innemend als de basdrum het ritme van het menselijk hart aanhoudt. Beangstigend klinken dan ook de oerschreeuwen die erop volgen.
Dat Onrust zich meestal niet manifesteert als een hyperkinetische sonische energie, maar zich als een inert vergif doorheen je aders wurmt en nestelt in je hoofd, je hart, onder je huid, laat Drawn Into Descent horen in deze overweldigende track. Traag en onopvallend bouwen de lagen van melodieus snaarwerk en emotionele drumslagen (jawel, dat kan!) op tot een verheven statig nummer, waarin de onrust pas op het einde een stem krijgt.
Even overweldigend klinkt Ogen, dat de geluidsmuur ineens optrekt, met triggerende riffs en logge drums. De ogen, als spiegel van de ziel, worden opengesperd, door de ruwe waanzin in de vocalen, waar gaandeweg steeds meer kracht bijgezet wordt door de instrumenten. Majestueuze metal voor verloren zielen. Onrust krijgt van ons nu alvast een plekje bij de beste metalalbums van het jaar.
