Debuutalbums hebben vaak de neiging zich luid te manifesteren. Figuring Out My Horizons kiest een andere weg. Caspar Auwerkerken bouwt geen monument, hij construeert een sfeer. Geen uitgesproken erupties, geen dramatische wendingen. Wat hier centraal staat is beheersing — en de vraag wat beheersing kost.
Het instrumentale begin legt meteen de blauwdruk vast: evenwicht boven contrast, samenhang boven frictie. De productie is zorgvuldig en doordacht. Elk element staat precies waar het hoort. Dat vakmanschap is onmiskenbaar. Maar wie alles onder controle houdt, laat zelden iets ontsporen — en zonder ontsporing blijft ook openbaring uit.

Wanneer de zang inzet, klinkt een lichte verwantschap met het melancholisch geladen register uit het Belgische alternatieve landschap, met een subtiele echo van Jasper Steverlinck, zij het zonder diens theatrale pieken. De stem suggereert intensiteit, terwijl de composities consequent terugschakelen. Emotie wordt aangeraakt, maar zelden doorgeduwd.
Doorheen tracks als Into Thin Air en Let Me In blijft de toon opvallend homogeen. Er wordt niet gebroken, niet geforceerd. De songs hangen als rook in een gesloten kamer: aanwezig, omhullend, langzaam oplossend — alsof Into Thin Air niet enkel een titel is, maar een esthetisch principe. Wat rust brengt, ontneemt tegelijk elke schok. We bewegen ons door een droom die weigert te eindigen. Alles vloeit, maar nergens klinkt het moment waarop we wakker schrikken.
Dat is de centrale inzet van dit album. De samenhang is voorbeeldig. Tekstueel is er lijn, muzikaal is er balans. Maar samenhang wordt hier belangrijker dan risico. We mogen binnenkomen, maar nergens moeten we blijven. De plaat vraagt aandacht, zelden overgave.
Figuring Out My Horizons toont smaak, controle en een duidelijke esthetische visie. Wat het nog niet toont, is onvermijdelijkheid. Een debuut mag zoekend zijn. Het mag zelfs voorzichtig zijn. Maar wanneer voorzichtigheid het leidmotief wordt, verschuift de vraag van identiteit naar durf. Een horizon die enkel wordt aanschouwd, vraagt geen stap vooruit. Zonder ontwaken blijft elke richting voorlopig.
Caspar Auwerkerken kun je live zien op:
31/03 – Het Depot, Leuven
02/04 – Club AFF, Hasselt
Facebook – Instagram – Spotify