Luminous Dash BE

BELLA ETERNA – 2Faces (Mots Music)

Iedereen draagt een masker. Soms zelfs twee. Het ene dient om de wereld te trotseren, het andere om haar te ontvluchten. In dat schemergebied tussen licht en duisternis situeert Bella Eterna’s tweede album 2Faces. Het Belgisch-Spaanse duo, bestaande uit Gerd Van Geel (The Arch) en de Spaanse producer JG Outsider, laat opnieuw de donkere romantiek spreken. Na Pornographic Shadows (2024) en de ep Fire (2025) trekken beide muzikanten verder door hun elektronische spiegelpaleis. Een plek waar schoonheid een rafelrand heeft en melancholie zich niet laat genezen.

Bella Eterna © Domingo J. Casas

De zeven nieuwe composities en twee remixes vormen een soundtrack voor een wereld waarin niets helemaal is wat het lijkt. Overdag de engel, ’s nachts de duivel. Of misschien net omgekeerd. Die dubbelzinnigheid zit niet alleen in het concept, maar sijpelt ook door in de muziek. JG Outsider bouwt met donkere synthesizers, diepe baslijnen en zorgvuldig geprogrammeerde ritmes een elektronisch landschap dat laveert tussen een dansvloer en een verlaten Sagrada Familia-kathedraal. Gerd Van Geel beweegt zich daar met zijn herkenbare – de ene keer doorleefde, dan weer fluisterende – stem doorheen.

Als ik opgroei, wil ik een kind worden… When I Grow Up opent het album met een melodische melancholie die zich langzaam onder de huid nestelt. Met een zekere toegankelijkheid, maar gehuld in een waas van weemoed. Achter de elektronische beweging schuilt een onrust die nooit helemaal verdwijnt. Onrust, die het dagelijks opneemt tegen het volwassen moeten worden. En dat werd prachtig in beeld gebracht in de pas verschenen videoclip.

Break The Cage trekt vervolgens de muren van dat klankdecor op met barokke synthmelodieën en een diepe baslijn. Het resultaat is een dreigende elegantie, alsof een balzaal langzaam verandert in een gevangenis.
De titeltrack 2Faces vormt het kloppende hart van het album. De spanning tussen uiterlijke schijn en innerlijke ontregeling krijgt een elektronische vorm. Magic Tree klinkt iets organischer. Lage gitaartonen trekken donkere lijnen door de synthesizerpartijen en geven het nummer een bijna sacrale sfeer. Pink Teddy flirt dan weer met het bevreemdende. Achter een schijnbaar onschuldige titel schuilt een duisternis waarin de grens tussen tederheid en dreiging vervaagt.

Met Ballet For Sea Gods trekt Bella Eterna naar een denkbeeldige onderwaterwereld. Een metaalachtige bassynth bepaalt het ritme van deze elektronische dodendans, terwijl Burn met zijn ijzige gitaarriffs de temperatuur opnieuw doet dalen. Het is één van de krachtigere momenten van de plaat, waarin donkere elektronica bijt. Ook de twee remixes hebben hun eigen plaats in het spiegelspel. David Kano en Juanjo Reig (Cycle) geven When I Grow Up een andere elektronische gedaante, terwijl Parissior de titeltrack onderdompelt in de sfeer van de jaren negentig.. 2Faces is een album dat zijn eigen sfeer zorgvuldig bewaakt. Geen wilde sprong in het onbekende, wel een verdere verdieping van een geluid waarin melancholie, elektronica en donkere romantiek elkaar blijven opzoeken. Bella Eterna maakt geen muziek om de wereld te verlichten. Daarvoor zijn de schaduwen te verleidelijk en de maskers te stevig verankerd. Darkwave met twee gezichten. Een dans tussen engel en duivel, tussen verlangen en verval.

Facebook – Instagram

Mobiele versie afsluiten