Welkom, verdwaalde ziel, in een digitaal steegje waar TL-buizen knipperen op het ritme van opstand, waar synths zuchten als neonlichten na middernacht en drummachines klinken alsof ze ruzie hebben met hun eigen handleiding. Het Uitheems Geduister, deze week met nieuwe nummers van Bunnyblack, Angellore, Reliquia, Miracle, Paeplo, I Ya Toyah, Sleep Of Mirrors, Aiming en Antipole.
Facebook / Instagram
BUNNYBLACK
Een 8bit-darkwavetrack krijgen we uit Palermo, van Bunnyblack, het Italiaanse project van Maiqqu (Maiqqu Gameboy Music) en Francesco Less (Velaut, Inside The Hole). Met beats die recht uit een Nintendo lijken te komen (en dat doen ze ook!), bas, gitaar en zang zetten ze een prikkelende darkwavesound neer.
Hun nieuwe single Eat Me ademt dan ook een tintelend verlangen. Fluisterende vocals, die even later het verlangen donker uitschreeuwen. Dreunende, knorrige beats, die een zalig, wervelende dansvibe creëren! Dromerig en noisy tegelijk, klinkt dit Siciliaanse duo, dat uitblinkt in ritme en structuur.
Eat Me is digitaal verschenen, als eerste single van het Bunnyblack-debuutalbum Midnight, dat op 11/09 uitkomt.
ANGELLORE
Ze vertellen verhalen in grootse emoties. Betoverend in gotische somberheid, met folkloristische invloeden en een portie dramatiek. Angellore uit Avignon weet telkens weer de traditionele instrumenten te verweven in rijke metalgeluidlagen. Hun nieuwe hoofdstuk presenteren ze als een episch verhaal, waaraan ze bijna tien jaar lang in duisternis werkten.
Nocturnes klinkt hevig, diepgaand en ontroerend tegelijk. Van de droeve dans in Falling Birds, langs het spookachtig meeslepende Black Sun River, het vocaal gelaagde, onhaastige sprookje Forsaken Fairytale, tot het met kathedraalkoren gevulde Martyrium. Als een ontvouwend sprookje voert de muziek je mee door schaduwen en verdriet, pracht en tragedie, gebroken harten en verraad.
Lucia, Rosarius, Walran, Celin en Ronnie weten opnieuw een theatraal ontroerende gothicdoomsound neer te poten, die fans van Theatre Of Tragedy, Tristania, Empyrium, Draconian en Saturnus zeker zullen kunnen smaken.
Nocturnes is digitaal en op cd verschenen via Ardua Music.
RELIQUIA
“Er zijn meer dingen in hemel en op aarde, Horatio, dan er in jouw filosofie gedroomd worden.” (uit Hamlet – William Shakespeare). Wijze woorden, waarmee de Britse melodische symfonische gothmetalband Reliquia hun pas verschenen album In Theory And Practice voorstelt.
De band, opgericht in 2023 in Manchester, bracht in de eerste twee jaar van hun bestaan een reeks singles uit, waarvan de meeste op het compilatiealbum Fragments uit 2025 terechtkwamen. Dit nieuwe album album In Theory And Practice kan je dus als hun debuutalbum beschouwen.
Een krachtige sound laten ze los, in de zes nummers die we krijgen. Afgemeten zangnoten wisselen rauwe kreten uit een bloedende keel af, terwijl gitaarmelodieën hoog boven het gegrom en gekraak de bovenhand nemen. Een betoverend harde klankwereld, als een duistere droom. In Theory And Practice is een album waar je makkelijk verliefd op wordt en dat je wreed moeilijk achter je laat.
In Theory And Practice is digitaal verschenen.
MIRACLE
De dark synthpopband Miracle kondigt The Living Likeness Of My Electric Daemon, hun eerste nieuwe en tevens derde album in acht jaar, aan met de lead single PVC Vest.
Steve Moore (Zombi) en Daniel O’Sullivan (Ulver, Grumbling Fur, Æthenor, Sunn O))), Guapo, Mothlite, This Is Not This Heat) laten zich op hun meest pure en compromisloze manier horen in een cyclus van tien nummers die thema’s als illusie en belichaming, extase en vernietiging, toewijding en overheersing, het oeroude en het algoritmische verkent. De “elektrische daemon” functioneert zowel als innerlijke vertrouweling als geëxternaliseerde intelligentie: de ziel in de machine, en de machine in de ziel. In plaats van de vraag te stellen of technologie bewustzijn ontwikkelt, stelt de plaat een meer verontrustende vraag: worden wij haar levende evenbeeld?
In dit eerste nummer PVC Vest heerst een broeierige sfeer, met melodieuze synths en een hypnotiserende beat.
PVC Vest is digitaal beschikbaar en vind je vanaf 26/06 op Miracle’s nieuwe album The Living Likeness Of My Electric Daemon terug, dat via Relapse Records digitaal, op vinyl en op cd verschijnt en je nu al kan voorbestellen.
PAEPLO
Paeplo is een gloednieuw, Grieks synthpunk-/darkwaveproject uit Kreta, dat deze week met Φαντάσματα στη Χάνδακος zijn debuutalbum op de wereld losliet. Paeplo werd in 2025 op Kreta opgericht, voortkomend uit de behoefte van Manos S. om de overvloedige schaduwen een stem te geven. Met invloeden van synthpunk tot cold wave, verwelkomde al snel Jim the Blaster (Preemptive Strike 0.1), die een industrieel tintje toevoegde.
Manos S. vertelt dat de titel van zijn debuutalbum ‘Geesten in de Chandakos-straat’ betekent en voor de rest, houdt hij het helemaal bij zijn moedertaal. En dat ervaren we alleen maar als positief, hoewel het ook wel fijn geweest was om de urban poetry te begrijpen. De Griekse teksten gaan over stedelijk verval, gedoemde relaties en doodlopende nachtelijke wandelingen, in donkere, synth-gedreven nummers met een sterke sfeer.
Qua muziek doet het wat denken aan She Past Away, met het opmerkelijke minimalistische drumwerk, hoewel dit een heel stuk killer en kouder klinkt dan wat hun Turkse collega’s doen.
Φαντάσματα στη Χάνδακος is digitaal verschenen.
I YA TOYAH
Industrial artieste I Ya Toyah bracht opnieuw een fantastische video uit, bij het nummer Feelings.
Het verhaal van de clip speelt zich af in een grimmige, klinische wereld op de rand van de afgrond en volgt een gewonde die een ziekenhuis binnenstormt – bloedend, wanhopig en met een last die veel zwaarder is dan de eigen overleving. Wat zich ontvouwt is geen redding, maar een afrekening. Terwijl chirurgen het slachtoffer proberen te redden, komt een diepere waarheid aan het licht: de wereld kan niet genezen zonder opoffering. Door een aangrijpende en brute ingreep beseft het slachtoffer dat de eigen gevoelens opzijgezet moeten worden – dat ware verlossing zelfopoffering vereist. In ondraaglijke pijn, maar met een bewuste intentie, laat het slachtoffer haar hart – gloeiend, krachtig, bijna bovenaards – na, als de kracht die een gebroken wereld kan herstellen.
“I’m caught in the sinking sand
A brand new start A wonderland
Ain’t got no chill I face the trill, brutal kill
I’m here against my will”
En die track klinkt al even fantastisch. Krachtig, met powerdrums, haar knappe zang, spoken words, maar even goed de wanhopige screams.
Een rauw, industrieel statement dat de moderne mensheid een spiegel voorhoudt – en niet wegkijkt. Met bijtende ironie en in volle rebellie weerspiegelt I Ya Toyah hiermee innerlijke strijd tussen de behoefte om verbinding te maken en de druk om je terug te trekken, tussen je stem laten horen en de drang om te zwijgen.
Dit is niet zomaar een liedje. Het is het moment waarop je stopt je gevoelens aan te passen aan de wereld om je heen.
Feelings is digitaal verschenen en kondigt de start van I Ya Toyah’s Europese tour, samen met Frontline Assembly aan. Jammer genoeg geen tussenstop in België, maar op 21/5 kan je hen wel in Arnhem (NL) zien!
SLEEP OF MIRRORS
Ook Chicago’s darkwave-/dark techno-/industrialproject Sleep Of Mirrors was deze week toe aan hun debuutalbum. Voor het creëren van nummers, volgt het zestal uit Chicago slechts één principe: “De enige regel is dat de muziek echt aanvoelt.”
Op Crown vinden we tien tracks terug, opgebouwd rond dichte synths, hypnotiserende ritmes, donkere zang, rituele herhalingen en meeslepende soundscapes. Filmische nummers, vol spanning, terughoudendheid en sfeer. Alles draait rond occulte symboliek en religieuze beelden. Thema’s als macht, toewijding en transformatie klinken ceremonieel rauw.
Crown is digitaal en op cd verschenen via Negative Gain Productions.
AIMING
Aiming uit het VK, laat ons opnieuw verdrinken in een electrodroom. Zelf beschrijven ze hun muziek als volgt: “Vieze, synth-achtig shoewave uit Yorkshire. Beter dan het klinkt.” Wij houden wel van hun vieze synthwave! Ook van hun nieuwe single Used To Play.
“Home inside the places where we used to go
And I will try to recreate the things we did
And if you want I’ll take you where we used to play
In summer clothes I’ll tell you things to make you smile.”
Die start met pianotoetsen en nostalgisch lichtkreunende zang, waarachter een engelenkoortje zijn gang lijkt te gaan, vergezeld van een wit-ademende synthwaas op de achtergrond. Een verstillende track, waarin David en Jordan moeiteloos emoties losweken.
Used To Play is digitaal verschenen via Blackjack Illuminist Records.
ANTIPOLE
We kijken er al even naar uit en moeten nog even geduld hebben: op 19 juni brengt Antipole, het geesteskind van de Noorse gitarist Karl Morten Dahl, zijn nieuwe album Future Echoes uit, waarvoor hij samen werkte met Pedro Code van IAMTHESHADOW. Het wachten wordt aangenaam ingevuld, want we krijgen alvast Washed Away, een nieuwe single met clip, van het aankomende album.
Ze schreven het nummer ergens tussen het einde van de winter en de eerste warme lente- en zomernachten. Uptempo en dansbaar, maar met die onderliggende melancholie, kenmerkend voor Antipole’s werk.“Washed Away is ook een van de bepalende nummers voor het aankomende album Future Echoes geworden. Door dit nummer begon de richting en de sfeer van het album zich volledig te ontvouwen.”, licht Karl toe.
De spanning tussen euforie en verdriet, beweging en nostalgie, duisternis en licht. Die sfeer waarin alles tegelijkertijd prachtig en verloren aanvoelt. Herkenbaar?
Washed Away is digitaal beschikbaar en vind je vanaf 19/6 terug op Future Echoes, het album dat via Cold Transmission Music verschijnt.
