Hier ademt de machine met een menselijk hart, fluistert de synth over vervreemding en verlangen, en hult de stem zich in echo’s van nacht en melancholie. Treed binnen en beluister het Uitheems Geduister, deze zondag met nieuwe nummers van Cabaret Fantôme, Doodswens, Midnight Poetry, Divider, Freakangel, Digital Factor, Hexxes, Damage Control & Leæther Strip en Lowsunday.
Facebook – Instagram
CABARET FANTÔME
Spookhuismuziek uit Frankrijk opent dit wekelijkse cabaret met een nieuwe album! Cabaret Fantôme bestaat uit een viertal met ervaring, waaronder Jeremy Chollet, zanger van de thrashmetalband Hexecutor. Een band die duistere, occulte en dandy-achtige hardrock maakt, met prog- en zelfs gothicelementen.
De band uit Nantes lanceerde zopas hun debuutalbum Hollow Sun. We krijgen 9 tracks met raadselachtige soundscapes, maar vooral ook diepduistere baslijnen van bassist en tekstschrijver Ox Comrol, beklijvende melodieën en ritmes en de melancholische zang van Jérémy Chollet.
Hollow Sun is digitaal en op cd verschenen via Bat-Cave Productions en is een absolute aanrader voor fans van Blue Öyster Cult, Pink Floyd, The Cult of Led Zeppelin.
Facebook – Instagram – Bandcamp
DOODSWENS
Er is iets wat we niemand toewensen: een Doodswens. Tenzij het om de Nederlandse blackmetalband gaat. Op het podium speelt I. drums en zingt als één geheel, één lichaam dat is opgesplitst in ritme en bezwering. Ze wordt vergezeld door R. en P. op bas en gitaar. R.I.P. is op die manier een line-up die precies, gewelddadig en gefocust tekeergaat. “Doodswens sust niet; het legt bloot. Breng je demonen mee en ze zullen benoemd worden. Breng je verdriet mee en het zal gehoord worden.”
De band heeft deze week hun zelfgetitelde album Doodswens op de wereld gezet en vertelt daarover het volgende: “Als je ooit dicht bij zelfmoord bent geweest, of er vaker aan denkt dan je wilt toegeven, dan weet je wat het is om met een doodswens te leven. Het is een zware last. Een grijze wolk die je overal volgt, je adem beneemt en je zicht vertroebelt. Het is bijna onmogelijk om het uit te leggen aan iemand die het niet zelf heeft meegemaakt. Doodswens is geen album over opgeven. Het gaat over wat er gebeurt als je niet langer wegkijkt. Over de dood recht in de ogen kijken en er sterker uitkomen. Niet omdat de duisternis verdwijnt, maar omdat je leert ermee om te gaan zonder dat ze je beheerst. De kern van Doodswens is niet de doodswens, maar de dood van de wens, het verbreken van een vloek. Een taboe dat hardop wordt uitgesproken. Een duisternis die op de borst wordt gedragen, niet uit trots, maar als waarheid: ‘Dit is wat ik voel, en ik zal het niet verbergen.'”
Dan toch hoopvol, hoewel ze dat sonisch niet zo uiten, want de 7 nummers klinken dodelijk sterk. Als onmenselijk rammende rituelen, die elk hart zullen verscheuren met de elegante agressie van de riffs, de pompende drums en bijna beestige kreten die I. uitstoot. Pijn en wanhoop in elk woord, in elke noot. De kracht, de hoop en de trots laten elk nummer stevig staan in hun overleving. Een knaller van een album!
Doodswens is digitaal, op vinyl en op cd verschenen via Svart Records.
Denk je aan zelfmoord en heb je nood aan een gesprek, dan kan je terecht bij de Zelfmoordlijn op het nummer 1813 of via www.zelfmoord1813.be
Website – Instagram – Facebook – Bandcamp
MIDNIGHT POETRY
Vanuit Griekenland krijgen we middernachtpoëzie. Cleopatra Kaido (Drama Queen, Meat Injection) en John Spanos (Radical Distortion) vormen sinds kort het synthwave-/ darkwaveduo Midnight Poetry. Ze laten zich beïnvloeden door bands als VNV Nation, Diary of Dreams, New Order en Clan of Xymox en dat leidt tot donkere, electro met elementen uit melodieuze postpunk en industrial pop verwachten.
Het debuutalbum Dive into the Darkness belooft wat het vertelt. Via erg diverse tracks nemen ze samen met de luisteraar een duik in het donkere, met langzame ritmes, melodieën vol nostalgie, romantiek en sensualiteit, maar evengoed opzwepende ritmes in punksfeer. Eén voor één explosieve nummers die doen dansen.
Dive into the Darkness is digitaal verschenen via Manic Depression Records.
Bandcamp – Facebook – Instagram
DIVIDER
Divider is het EBM-project uit Californië, dat eind jaren 90 opgericht werd door Bryon Wilson (programmering, synths), die intussen bijgestaan wordt door Peter Beal (programmering, zang). Beals indrukwekkende vocale aanwezigheid heeft de sonische identiteit van het project aangescherpt en een directere, meer confronterende toon gegeven aan Dividers toch al gedisciplineerde ritmische basis.
In de Amerikaanse underground industrialscene staat het project bekend om zijn harde sequencing, militante ritmes en een filmische sfeer, geworteld in klassieke Europese EBM- en electro-industrial-tradities.
Op hun pas verschenen EBM-album Zero laten ze meedogenloze ritmische structuren horen met melodische spanning en dystopische texturen. Sonisch gezien gedijt Zero op contrast: sober minimalisme in balans met claustrofobische gelaagdheid; ritmische precisie gecontrasteerd door verontrustende toonverschuivingen. De productie omarmt helderheid zonder aan rauwe kracht in te boeten. Goed om meegesleept te worden bij het luisteren met een koptelefoon maar evengoed voor op een explosieve clubdansvloer.
Zero is digitaal verschenen via Re:Mission Entertainment.
FREAKANGEL
De electro-industrialrockers uit Estland van Freakangel brachten deze week hun ep Control uit. Dmitry Darling en Ocean Black presenteren daarop drie tracks die het laatste hoofdstuk van een duistere, emotionele trilogie vormen. Met deze drie nummers ronden ze het concept rond manipulatie, emotionele afhankelijkheid en de gevaarlijke illusie van controle binnen menselijke relaties af. Een psychologische afdaling langs obsessie, zelfdestructie en de pijnlijke helderheid die uiteindelijk door de mist van emotionele manipulatie heen breekt.
Suicidal (Break The Cycle) ) laat een explosieve uitbarsting van electro-industrial-agressie horen, die gespannen en ingetogen begint voordat hij als een handgranaat ontploft.
Death Bloom ontvouwt zich met dreunende beats, snijdende synthesizers en emotioneel geladen zang als een duistere metafoor: een bloem die bloeit in een vergiftigde tuin, zich er volledig van bewust dat haar schoonheid de kiem van haar eigen ondergang in zich draagt. Beklemmend maar tegelijkertijd uitdagend!
Control klinkt langzamer, donkerder, meer introspectief en onthult de nasleep van de neerwaartse spiraal. Hypnotiserende vrouwelijke vocalen zweven als verleidelijke sirenes boven een broeierig klanklandschap, terwijl Dmitry Darlings gekwelde zang de rauwe kern onder de illusie van macht blootlegt. Het is sinister, hartverscheurend en vreemd genoeg verslavend.
Een cathartische afsluiting van dit duistere verhaal voordat de band een aangekondigde, scherpe wending neemt en terugkeert naar hun hardere elektro-roots voor het volgende hoofdstuk.
“Verlies de controle. Zie de waarheid onder ogen. En neem die dan terug.” Hou deze woorden van Freakangel in gedachten bij het luisteren naar Control.
Control is digitaal verschenen via Alfa Matrix.
DIGITAL FACTOR
De Duitse cult-EBM/electropopband Digital Factor breidde uit, want naast oprichter Mike Langer is Gwendolyn Gaffa nu officieel lid van de band als vast studio- en live-lid. De hernieuwde chemie is direct hoorbaar en voegt een frisse dynamiek toe aan de kenmerkende mix van melodische synth-hooks en klassieke EBM-pulsen.
Samen brachten ze deze week hun gloednieuwe ep They Will Forget You (When You Die), een scherp en energiek voorproefje van hun aankomende album 0.8.
We krijgen de titeltrack te horen in vier versies. De originele track is een aanstekelijke electropoptrack, bedoeld als een eerbetoon aan de popcultuur van de jaren 80 en combineert op slimme wijze moderne productie met subtiele muzikale verwijzingen en verborgen citaten uit het tijdperk dat de sound van de band heeft gevormd.
In de remix door Gwendolyn Gaffa werden strakke blieps toegevoegd, wat de track een modern sci-fi karakter geeft. Kalle Vogel (drummer van Logic & Olivia) maakte een alternatieve versie vol persoonlijkheid. Carsten Canay zorgde voor een kingsize remix met intrigerende ritmes en samples, die zo de clubs in kan.
Daarnaast krijgen we ook nog een live-opname van You’re Going Down, van op Digital Factors album Trialog uit 2011.
They Will Forget You (When You Die) is digitaal verschenen via Alfa Matrix.
HEXXES
In Portland, Oregon (VSA) huist een nieuw electro-industrial-metaltrio dat agressieve ritmes en complexe synthesizers van de vroege jaren ’90 combineert met de rauwe emotionele energie van klassieke postpunk. De vochtige en geïsoleerde streken van de Pacific Northwest inspireerden de drie geesten van Hexxes om muziek te creëren die zo meeslepend was dat hun luisteraars erdoor betoverd zouden raakten. Agatha Hexx zorgt voor donderende baslijnen, agressieve ritmes en complexe synthesizers. Alastair Hexx vult de gitaar perfect aan met intense noise en distortion, die eerst slijpt en dan door de sonische ruimte zweeft. En Scarlett Hexx tovert krachtige melodieën, complexe harmonieën en iconische teksten tevoorschijn, in opdringerig bezwerende zang.
Het resultaat? Hun tweede single Possession, die Fragile Things opvolgt. “Possession is een reis door duisternis en verlangen, een bloedritueel dat misloopt, en het belicht de vaak onbedoelde gevolgen van onze diepste wensen. Simpel gezegd, Possession herinnert ons eraan om voorzichtig te zijn met wat we wensen”, vertelt de band.
Possession klinkt als een moderne liefdesbrief aan alles wat met darkwave te maken heeft, dus denk gerust richting Gary Numan, Switchblade Symphony, Ministry…
Possession is digitaal verschenen.
Facebook – Instagram – Bandcamp – Spotify
DAMAGE CONTROL & LEÆTHER STRIP
Damage Control en Leæther Strip sloegen de handen in elkaar om een nieuwe single te maken.
Damage Control is het Australisch/ Duits electro-industrialproject van Bill Barsby, Richard Thacker, Alex Wise en Markus App.
De groep experimenteerde met custom Kemper gitaarversterkers en gelaagde synthklanken voor Oblivion, hun tweede recente samenwerking met de Deense muzikant Leæther Strip, alias Claus Larsen. Dat die combinatie van talenten leidde tot een sfeervol en meeslepend nummer, hoeft dus niet te verbazen.
Na te hebben samengewerkt met diverse gelijkgestemde muzikanten van over de hele wereld voor hun goed ontvangen debuutalbum Ultranoia uit 2017, heeft Damage Control dit kunstje herhaald voor hun langverwachte opvolger, Oblivion Grid, waarvan binnenkort meer details bekend zullen worden gemaakt.
Oblivion is digitaal verschenen via Metropolis Records.
Damage Control – Leæther Strip
LOWSUNDAY
Black is nu niet bepaald de meest voorspelbare naam voor je ep als je grossiert in postpunk, shoegaze, darkwave en altrock, maar de lading dekt het wel voor Lowsunday. Na 25 jaar zijn de retro-futuristen terug.
Hun ep komt er binnenkort aan en om het wachten te verzachten, krijgen we een single als teaser. This Is Not Heaven verweeft zware synthesizers, haakse gitaarsolo’s en een stuwend basgeluid. Ze combineren de shoegaze-sfeer van hun cultperiode in de jaren 90 met frisse elektronische texturen.
This Is Not Heaven is digitaal beschikbaar als voorloper van de ep Low Sunday Ghost Machine – Black, die op 15/05 verschijnt via Projekt Records. Een donkere tegenhanger van hun veelgeprezen ep White, sluit een krachtige cyclus van ‘dualiteit’ af voor de oorspronkelijke leden Shane Sahene en Bobby Spell.
