Op de grens tussen licht dat nog niet durft en duisternis die nog niet wil wijken, hoor je muziek die zich thuis voelt in schemeruren. Geluiden die fluisteren, grommen, pulseren… nooit bedoeld om te behagen, maar om te beroeren. In een ontwakend landschap waar melancholie bloeit, waar staal en sentiment samensmelten, en waar de lente niet zachtgroen maar roetzwart ontluikt: het Uitheems Geduister van deze week met Hell Boulevard, Accessory, Siren Section, Corvin, A Place To Bury Strangers, Mesch, Advocatus Diaboli, Advocatus Dei, Night Ritualz en Evig Natt.
Facebook / Instagram
HELL BOULEVARD
Het was even gelden dat we hier iets hoorden van de Duitse gothrockband Hell Boulevard, maar het is heel goed nieuws dat ze brengen, want – na BTCH PLS! – kondigen ze hun nieuwe album aan, met een tweede single! Matteo vDiva Fabbiani, Vultureking, Raul Sanchez en Hangman laten een verbluffend mooi nummer horen met Why Did It Get So Dark, waarin fragiele strofen openbarsten in een krachtbom van een refrein, waarin duistere wanhoop emotioneel weerklinkt. Why Did It Get So Dark is de voorloper op het album Made In Hell dat op 24/4 digitaal, op cd, op vinyl en in een fanbox verschijnt én je nu al kan voorbestellen.
Facebook – Instagram – Spotify – Website
ACCESSORY
Van de in Duitsland gevestigde band Accessory kregen we deze week een smashende dansvloerkraker, met hun single Dark Gothic Queen. Een nummer dat verlangen, herinneringen en kracht door een industrial-bril verkent. Donker, opzwepend en uiterst dansbaar, met heerlijk straffe beats! Op Bandcamp vind je het nummer in maar liefst drie verschillende mixen, waarbij de Pulse vs DSI Mopho Edit vlotjes de clubs binnen kan en de 90s Poke Bowl Mix een uptempo techno-versie laat horen. Dark Gothic Queen is digitaal verschenen via Infacted Recordings.
Facebook – Instagram – Spotify – Bandcamp
SIREN SECTION
James Cumberland en John Dowling die elkaar al sinds de middelbare school in Los Angeles kennen, begonnen begin jaren 2000 met hun eerste band, Jinsai, die uiteindelijk in 2010 evolueerde tot het duo Siren Section. Het debuutalbum van deze postpunk-band All_We_Want/All_At_Once, werd uitgebracht in 2014, gevolgd door New Disconnect in 2017. Na bijna een decennium keren ze terug met het lawaaierige, tragische en beklijvende album Separation Team.
Separation Team is ontstaan uit onafgewerkt materiaal van bijna tien jaar oud. De band ontdekte onverwacht dat de oudere composities een vergelijkbare stijl hadden met de nieuwere. De nummers begonnen zich te ontvouwen als een volledig uitgewerkt conceptalbum. De band was op dat moment feitelijk inactief. Dat veranderde toen James in het ziekenhuis belandde en bijna overleed. Zijn persoonlijke herstel werd een noodzaak om een album te maken dat transformatie, overleven en de prijs van het je verbinden aan iets groters dan je eigen identiteit behandelt.
Thema’s als metamorfose en gezamenlijk mogelijk gemaakte vernietiging lopen als een rode draad door het album. Het ‘scheidingsteam’ wordt een kwetsbaar partnerschap dat macht consolideert ten koste van individualiteit – een tragische symbiose die doet denken aan een allegorie van de doodsdrift.
Muzikaal put het uit industrial, post-punk en shoegaze zonder zich in één specifieke stijl te laten vangen. Hoewel het album soms theatraal is, vermijdt het melodrama en balanceert het emotionele gewicht met uitbarstingen van noise in filmische soundscapes.
Facebook – Instagram – Bandcamp – Spotify
CORVIN
De Italiaanse gothicrockband Corvin (met leden van Me and That Man, Shores of Null, Guineapig en Otus) bracht zopas hun debuutsingle met bijbehorende videoclip Dead End Pyre uit. Corvin is een nieuwe band die oprijst uit de schaduwen van de gothicrock en zwaardere uitbarstingen en daarmee een stuwend ritme verweeft in een geluid dat diep geworteld is in de geest van de jaren 80. Heel klassieke gothrock, die staat als een huis, dat gedijt op contrast: rauwe intensiteit en intieme emotie in een omhelzing, met beklemmende melodieën voor een wereld die instort. Vervormde gitaren en krachtige ritmes snijden door romantische, sombere sferen en maken van duisternis een eigen taal.
Facebook – Instagram – Bandcamp – Spotify
A PLACE TO BURY STRANGERS
Het nieuwe album Rare And Deadly van A Place To Bury Strangers verschijnt op 3 april en wordt een collectie van demo’s en rariteiten uit de schatkamer van Oliver Ackerman. Al bijna twee decennia lang combineert de zanger en gitarist van A Place To Bury Strangers uit New York postpunk, noise-rock, shoegaze, psychedelische muziek en avant-garde-experimenten tot een muziekstijl die zowel explosief als levendig aanvoelt. In 2021 vernieuwde hij de bandbezetting met bassist John Fedowitz en drummer Sandra Fedowitz. Het resultaat is een groep die directer, gedurfder en melodieuzer klinkt dan ooit.
De collectie die we op Rare And Deadly krijgen en de periode 2015-2025 omvat, verzamelt demo’s, B-kantjes, experimenten en vergeten fragmenten uit Ackermanns persoonlijke archief van nachtopnames, kapotte tapes en half afgemaakte sessies. Deze nummers laten de band op hun meest ongefilterde zien – gevangen tussen baanbrekende ideeën en prachtige fouten, waarbij de scherpe kantjes bewust behouden. We mogen al even verkennen, met de eerste track Everyone’s The Same dat de rauwe energie en prachtige sonische chaos weerspiegelt waar de band bekend om is.
Het album wordt uitgebracht in 4 formaten, waarbij elke versie een ander verhaal vertelt. De cd, cassette, vinyl en digitale edities hebben allemaal unieke tracklists, een bijna ongekende release-strategie die figuurlijk de middelvinger opsteekt naar de gangbare normen in de muziekindustrie. Geen enkel formaat bevat het ‘complete’ album; in plaats daarvan biedt elk formaat een ander venster op het archief, met alternatieve paden, ontbrekende schakels en parallelle versies van het innerlijke leven van de band. Het album verandert afhankelijk van hoe je ernaar luistert, wat de chaos van het creatieproces weerspiegelt. Vanaf april trekt de band ook op tour, waarbij ze op 26/4 ook halt houden in Magasin 4 in Brussel.
MESH
Al meer dan 35 jaar zijn de Britten Mark Hockings en Richard Silverthorn verenigd door vriendschap, maar ook door hun dark electro-act Mesh. Intussen vervoegde Neil Taylor het project op synths en horen we hen met Hey Stranger een warme synthpoptrack brengen, met tintelende electro en emotionele zanlijnen.
“Hey Stranger
Loneliness will pull me down
Cling to me before I drown
We’ve suffered just to wear these crowns
We were never meant to walk on water”
“Een nummer kan vele verschillende vormen aannemen voordat het op het album verschijnt, zoals Hey Stranger zeker heeft gedaan”, aldus Richard. “Het begint heel minimalistisch en bouwt geleidelijk op naar een climax met een crescendo van koor en strijkers. De tekst zal veel mensen aanspreken, omdat het thema’s als verandering en vervreemding van mensen behandelt.”
Hey Stranger vind je vanaf 27 maart terug op het album The Truth Doesn’t Matter dat verschijnt via Dependent Records.
Website – Facebook – Bandcamp – Spotify
ADVOCATUS DIABOLI & ADVOCATUS DEI
Advocatus Diaboli keert voor een laatste keer terug en transformeert na 30 jaar naar hun nieuwe identiteit met het explosieve slotnummer Auf Die Barrikaden. De band, opgericht in 1996 door Tom, legde de basis voor een duistere sonische erfenis, want ze laten oude folk integreren in een pagan metalsound met beats. Chris voegde zich al snel bij hen en samen vormen ze nu het duo Advocatus Dei, actief sinds 2025. Dit laatste nummer Auf Die Barrikaden markeert het einde van een tijdperk als Avacatus Diabolo en het begin van iets nieuws als Advocatus Dei.
Dit rauwe en provocerende monster van een nummer kruipt diep onder je huid om er een blijvende indruk achter te laten. Krachtige beats, middeleeuwse soundscapes, Duitse teksten en rauwe gitaren versmelten tot een geluid dat zowel retro als futuristisch klinkt.
Advocatus Diaboli – Advocatus Dei
NIGHT RITUALZ
Fuckwave uit Texas! Want dat is hoe de darkwave-/synthpunk-artiest Vincent Guerrero IV de sound van zijn project Night Ritualz beschrijft. Hij combineert vaak Engelse en Spaanse teksten met soundscapes waarin hij Latijns-Amerikaanse invloeden verweeft met pulserende beats. Na het debuutalbum uit 2025 is het tweede album Time Is A Thief nu net verschenen. En daarop vinden we knap diverse nummers terug, allemaal toch met de duidelijke identiteitsstempel van Night Rituals. Zo horen we in Brown Sugar een persoonlijk verhaal vermengd met maatschappijkritiek in een track over strijd en overleven. Whoreish is een mix van van harde industrial- en EBM-geluiden, terwijl UnTiro (One Shot) een duidelijke indiepop-vibe uit de vroege jaren ’80 heeft.
Time Is A Thief is digitaal, op vinyl en op cd verschenen via Metropolis Records.
EVIG NATT
We kregen al wat te horen uit het nieuwe album van de Noorse gothic doommetalband Evig Natt en deze week is het dan ook verschenen: hun vierde studioalbum Vaketimen, recht van op de mistige kusten van het Noorse metalhartland. Deze band, afkomstig uit het onheilige metalveld van Karmøy in West-Noorwegen, treedt in de voetsporen van Einherjer enEnslaved en bestaat uit ex-bandleden van beide bands.
Grunts wisselen opera-achtige female vocals af en dát is wat deze band bijzonder maakt. Theatraal en met grootse arrangementen, leiden ze ons in galmende geluidshallen rond, gevuld met kracht, pompende powerdrums, riffs en nog meer riffs. Agressief, maar subtiel. Luidruchtig, maar prachtig, een wervelwind van symfonische duisternis die alleen omschreven kan worden als orkestrale gothicdoom-metal.
Vaketimenis digitaal verschenen via Wormholedeath.