Home Live ZIGGY MARLEY Borgerhout, Deurne (06/08/2019)

ZIGGY MARLEY Borgerhout, Deurne (06/08/2019)

by Wout Meganck

In OLT  was niemand minder dan Ziggy Marley op bezoek. Ziggy heeft al zoveel meer gepresteerd dan “zoon van” te zijn. Hij is zanger, singer-songwriter en heeft ondertussen al 7 solo-albums uit. Hij won ook al 8 Grammys . Zijn album uit 2016 werd uitgeroepen als het beste reggae-album van dat jaar. Nu is hij op tour met zijn nieuwste album dat vorig jaar uitkwam: Rebellion Rises. Voor ons één van de releases van 2018, en dus was de passage in Deurne er voor ons één waar we héél erg naar uitkeken. .

Als voorprogramma was er Pikaman & Dhazed, een reggae-MC en een dj op het podium. De naam moet je lezen met een Jamiacaans accent en dan weet je dat het goed zit. Met  bindteksten als “o yeah people, we are gonne dance”  lukte het hen om iedereen in de juiste ambiance te krijgen.  Het viel op dat er meer mensen ervoor kozen om recht te staan voor het podium zodat ze konden dansen.

Het publiek was er van alle leeftijden. Ouderen die wellicht papa Bob meegemaakt hadden, maar ook jong-volwassenen met kinderen en pubers rondom hun. Reggae is natuurlijk muziek die iedereen kan boeien, je hoeft niet eens veel van de muziek te kennen om in de vibe te geraken

Vanaf de eerste tonen van I Will Be Glad kwamen de gsm’s in aanslag. Een aantal van die schermpjes probeerden elke move van Marley vast te leggen- misschien waren ze van plan om die danspasjes van Marley thuis eens uit te proberen. Geen idee. Gelukkig wilden veel van deze schermkijkers allemaal pal voor Marley staan, en dus hadden wij het overzicht op het podium. Ziggy had een grote band bij zich met een 2 toetsenisten 2 gitaristen, een bassist , een drummer, een congadrummer en 2 danseressen (Trish & Natasha) die een heel prominente rol zouden spelen. Trish had een t- shirt aan met daar ‘Belgium’ op. Wie weet heeft ze een kast vol met truitjes voor elk land waar ze passeren

Het doel van vanavond was om de recente plaat voor te stellen en dus werden er naast het openingsnummer ook nog andere nummers uit het album gespeeld. Het viel wel op dat het publiek deze songs niet zo goed kent. Maar goed, Marley heeft natuurlijk een playlist die velen wél kenden . Niet de zoon van, als gezegd, maar wie anders dan hij kan een overtuigende cover brengen van One Love ? Het publiek ging zo goed als in zwijm. Hij ziet er uit als zijn vader, klinkt ook zo en heeft alle moves zoals we ons die herinneren van de filmpjes.

Met de sfeer die er nu al was, gingen 2 nummers van die nieuwe plaat wel gemakkelijker naar binnen. Eerst het prachtige See Them Fake Leaders en daarna World Revolution waar de danseressen plots in de rol van mc’s het publiek begonnen op te ruien. Ze deelden ook kushandjes en hartjes uit en telkens als Marley over de nieuwe generatie zong, wezen ze naar de kinderen op de eerste rijen. De overgang naar de volgende cover was zo goed als onhoorbaar. Terwijl de band het herkenbare ritme lichtjes aanpaste riep Ziggy: “This is for justice, people, justice for the new generation”. En we hup – we waren vertrokken voor Get Up, Stand Up. Onopgemerkt door velen was dat tijdens dat nummer een security opdaagde die plectrums kwam uitdelen aan de kids op de eerste rij.

Deze jam mocht voor Marley wat langer duren, zo had hij de tijd om de hele lijst van mensen op te sommen die soms het slachtoffer van onrecht zijn: kinderen, vluchtelingen, vrouwen . Het komt soms wat prekerig over, maar het is hem gegund, want die stem is hemels ..

Tijdens Stir It Up brachten de danseressen weer een andere variatie in hun dansjes, en het werkte.  De temperatuur ging nog wat meer naar omhoog. Op de voorste rijen werd er heel wat geflirt. Er gingen kushandjes in twee richtingen uit en ze dolden ook met Marley die met zijn ogen dicht stond te zingen, als in trance. Het volgende was een ‘rustpuntje’ met Marley alleen op akoestische gitaar. Beach In Hawaii. Maar het was nog niet gedaan. Bij Standing In The Circle Of Peace namen Trish en Natasha ook de mc-stukken op zich.  Tijdens Jamming ging er even iets fout met een oudere man die door de security vakkundig opzij werd gezet. Marley was er duidelijk niet gerust in, en liet de band verder spelen, terwijl hij backstage polshoogte nam. De band speelde nog even door, maar stopte daarna ook.

Gelukkig voor ons was het toch nog niet gedaan, want in een bis kregen we nog het wondermooie Redemption Song dat opgeluisterd werd door draaiende witte lichtjes die het openluchttheater omtoverden tot een feeëriek walhalla. Maar dé afsluiter van de avond was Look Who’s Dancing met een heuse dance battle tussen Trish en Natasha die ons inziens op een gelijkspel eindigde.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More