Home Live (SANDY) ALEX G + PET SHIMMERS Brussel, Botanique (18/02/2020).

(SANDY) ALEX G + PET SHIMMERS Brussel, Botanique (18/02/2020).

by Astrid Venturuzzo

Wanneer de Pet Shimmers het podium betraden om klokslag acht uur, viel het publiek nog op twee handen te tellen. Dat leek hen niet te deren en met een vol gitaargeluid startten zij hun set.

Wie de Pet Shimmers kent, weet dat zij de gewoonte hebben om tijdens hun nummers meerdere instrumenten in een zekere dissonantie door elkaar te laten spelen. Op plaat zorgt dit soms al voor een verwarrend geluid en ook live klonk er, vooral tijdens het eerste kwartier van hun halfuur durende set, voornamelijk chaos in onze oren, met zang die nergens bovenuit kwam. Het laatste kwartier waren de nummers rustiger en werd het geheel meer verteerbaar. Een band met potentieel, maar een live-act die nog wat oppoetswerk kan gebruiken.

We waren lovend enthousiast toen House of Sugar in 2019 uitkwam. Het chaotische album zit vol nummers die elkaar overtreffen in originaliteit en schoonheid. (Sandy) Alex G’s zoektocht naar volwassenheid ging gepaard met groot experiment dat weerspiegeling vond in zijn nummers. Het falen, het vallen en opstaan en opnieuw proberen en het zoeken naar de betekenis achter de dingen, maar nooit in een verbloemde versie, enkel de rauwe realiteit, was hét kenmerk van House of Sugar. We zijn dan ook met enige nieuwsgierigheid naar de Orangerie getrokken om te kijken of Alex G de magie van zijn laatste album ook live kan overbrengen.

Live werd Alexander Giannascoli vergezeld door een bassist, gitarist en drummer, die het podium betraden met een sample van Project 2, onmiddellijk gevolgd door opener Gretel, een song met gigantisch potentieel die ook live kon bekoren.

Het werd snel duidelijk dat de speciale soundeffecten die vaak terug te vinden zijn op House Of Sugar, live werden gebracht met samples. Op zich geen ramp, al moet gezegd worden dat wij voor de show wel benieuwd waren of Alex G hier op een creatievere manier mee zou omgaan. Niet getreurd, het optreden werd verdergezet met Southern Sky, waarbij de vocals van Emily Yacina niet werden gesampled, maar feilloos overgenomen door Alex G’s gitarist en tevens achtergrondzanger van de avond. Daarna kwam een eerste song uit een vorig album, Bobby, gebracht in een strakke uitvoering die het typische stemgeluid van Alex G (de geklemde kaken en het zingen tussen zijn tanden incluis) liet horen.

Dat (Sandy) Alex G en zijn bandleden naar de Botanique waren gekomen om muziek te spelen zonder veel blabla werd snel duidelijk. Af een toe een beleefde dankjewel, maar verder jamde de band doorheen een hele resem oudere en nieuw songs waaronder Kute, Taking, Thorns, Kicker, en Near. Alex G en kompanen deden dit aan zo’n hoog tempo dat het soms leek alsof vooral de kwantiteit belangrijk was. Over de kwaliteit viel echter niet te klagen, het samenspel tussen de bandleden zat strak en ze leken er veel plezier in te hebben. Toch had het geen kwaad gekund om af en toe eens te checken bij het publiek, dat op sommige momenten de aandacht leek te verliezen. Het geroezemoes achterin de zaal bevestigde dat.

De band had een nummer als Bad Man nodig om de aandacht opnieuw op te eisen. Giannascoli achter de piano werkte wonderwel en zorgde voor de hoogtepunten van de avond. Wanneer Alex G zijn laatste nummer, House of Sugar, aankondigde, kon niemand inschatten dat het optreden toch nog zo’n dik halfuur zou duren. De band ging af en Celine Dions volle stem knalde door de luidsprekers met My Heart Will Go On, met zwaaiende handjes en luidkeels gebrul van het publiek tot gevolg. Nadat Alex G opnieuw opkwam en met zijn gitarist een klein ‘Jack en Rose momentje’ had, nam hij opnieuw plaats achter de piano voor bisnummer Fell. Het zijn zo’n nummers die de kunde en originaliteit van Alex G in de verf zetten en aantonen dat ze ook live hun mannetje kunnen staan.

Met drie pond op z’n piano, bedoeld voor de eerste persoon die hem een shot whisky kon bezorgen, begonnen (Sandy) Alex G en zijn vrienden aan een bisronde die verder bestond uit verzoeknummers van het publiek. Het iets mindere deel van de set werd snel vergeten en we kregen alsnog een knallend einde. Hoewel we met de inventieve en experimentele sounds die we horen op Alex’ laatste album, misschien een ietwat gevarieerder optreden hadden verwacht, hield Giannascoli toch stand met zijn gekende ‘do it yourself’ sound waarmee hij ook in de Botanique menig hart heeft veroverd.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More