Home Live ROBIN PROPER-SHEPPARD Wetteren (09/12/18)

ROBIN PROPER-SHEPPARD Wetteren (09/12/18)

by JAKOB VANHEE

“Pssssst, die gast van Sophia en The God Machine komt optreden in Wetteren voor 30 man! Je moet mailen als je ook wilt gaan!” We waren getriggerd en stuurden dus een mailtje. Verdorie, het bleek nog te kloppen ook. Enkel mond aan mond-reclame en het boeltje zat vol.
“Uw inkomprijs gaat directamente naar de artiest. U wordt ook geacht zelf uw drank mee te brengen want Robin houdt niet zo van commercieel gedoe.” En zo bevonden we ons zondagavond dus in zaal(tje) Corridor in Wetteren, met een fles Bordeaux uit een goed jaar.
Intiemer moet het niet worden. Op 2 meter afstand waren we getuige van de open-ziel-operatie van Robin Proper-Sheppard.

De schoenen werden letterlijk uitgetrokken en weg waren we. Het openingsnummer, I Left You, zette direct de toon. Man met gitaar die zijn ziel helemaal blootgeeft en een zaal waarin niemand bijna durft te ademen. Heel intens, direct en van een pure schoonheid. Het bleef naar adem snakken met So Slow. Bij de zinnen ‘Death comes so slow/When you’re waiting/When you’re waiting to be taken/Death comes so slow’, zagen we menig mens even slikken en een traantje wegpinken.

En zo ging het verder en verder. De cataloog van Sophia werd uitgeplozen, tot zichtbaar plezier van de aanwezigen. Robin verzachtte de intensiteit van de muziek met allerlei anekdotes en verhalen van ‘on the road’. Dat hij een grote affiniteit heeft met ons land weten we al. Gretig vertelt hij over de keer dat hij met The God Machine Pukkelpop mocht openen ‘at an absurd hour’. Of een grappig verhaal van een enthousiaste fan tijdens zijn concert op De Nachten. Daar werd Sophia begeleid door een symfonisch orkest. En laat dat net zijn wat er op den duur schortte aan het optreden. De beperktheid van een man met gitaar. Zijn gitaarspel was heel basic maar hij haalde het maximum effect en gevoel eruit.

If OnlyThe SeaRiver Song,… stuk voor stuk prachtnummers, in de versie van Sophia. Voor elk nummer dat ons bij het nekvel greep, was er ook een nummer dat onze aandacht niet kon vasthouden. Het was soms TE veel hetzelfde, en sommige teksten waren gewoon flauw. Het kampvuurgevoel kwam opzetten en nee, je kon niet zomaar wat schuifelen op je stoel als de aandacht verslapte. Na een goed uur bleek er helaas een pauze ingelast. Slecht idee vonden we want het ganse concert had baat gehad bij korter en compacter.

Had hij een uur gespeeld met een strengere songkeuze, dan was dit misschien wel in ons lijstje van beste concerten van het jaar beland. Nu zijn we niet ontevreden naar huis gestapt maar wel met het gevoel dat er veel meer inzat. We waren wel heel gecharmeerd door het zaaltje en de manier van aanpakken. En een dikke chapeau aan Robin Proper-Sheppard, want je moet het toch maar durven. Jezelf zo te geven, zonder franjes of belichting. We kennen wel enkele artiesten die we graag op deze manier eens live zouden willen zien.

Vandaag nog eens een plaat van Sophia opgelegd. Verdomd schone muziek!

Foto (c) Robin Proper-Sheppard.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More