Home LiveLive Review WINTERGHOST IV Gent, Sint Jacobs (26/01/2019)

WINTERGHOST IV Gent, Sint Jacobs (26/01/2019)

by Wout Meganck

Zaterdagavond 26 januari was er in Gent de vierde editie van Winterghost. Het concept is simpel: in en rond de Sint-Jacobskerk wordt opgetreden, daarnaast zijn er performances en kunstopstellingen. De optredens overlappen mekaar (meestal) niet en na elk optreden krijgt het publiek te horen waar ze vervolgens naartoe moeten. Zo ontstaat er een soort carrousel rond de kerk.

Het programma werd deels op voorhand vrijgegeven maar wie, wat en wanneer bleven toch nog een verrassing. Het programma startte om 19u, wij waren er bij vanaf 20u. Hierdoor misten we Babylon-Trio en Huracan. Het eerste optreden dat we zagen was dat van Larissa Kim Ganga op de bovenste verdieping van café Trefpunt. De Congolees-Italiaanse zangeres maakte dromerige soundscapes die maar matig konden boeien.

In de kerk waren we vervolgens getuige van de opzwepende beats van Piet Dierickx. Visueel niet evident om volgen maar de klaterende beats werkten wel hypnotiserend. Ook het lichtspel en de rook deden vermoeden dat er een duivels steekspel aan de gang was in het huis van God. De tweede act in de kerk was van Raveyards. Raveyards is een band met Brent Vanneste van Stake. Blijkbaar waren ze al aanwezig op een eerdere editie en dat was er aan te merken. Het publiek drong zich naar voren zodra Piet Dierickx zijn materiaal had verwijderd. Wat volgde was elektronica gemengd met drum en stemmen. Het deed wat terugdenken aan Sielwolf en Scorn. Heerlijk die donkere beats met de bezwerende teksten.

In de Afsnis was het vervolgens de beurt aan Fär. Fär is een Lembeeks duo dat harde elektro combineert met zang. An-Sofie De Meyer zingt op de beukende bassen van Tim De Gieter, bevreemdend en heel plezant tegelijk.

Na de pauze kwam Jiheavy in actie. Dat is Stefan Bracke (The Subs) die solo een bloemlezing brengt van Belgische beat muziek. Hij werd wat geplaagd door een stroompanne maar we konden ons toch wat opwarmen door rond te springen op pareltjes zoals TV Treated en Los Niños Del Parque.

Maar het moest vooruitgaan dus konden we even later al genieten van Kitty, Bunny en Bear van de Very Very Danger. Ze brachten vanop een geparkeerde vrachtwagen een paar nummers die we kunnen verwachten op de ep die in maart zal verschijnen. De ambiance zat er stevig in, misschien was dat ook wel het gevolg van de Irish Coffees die iedereen aan het drinken was.

In de container was Kyem de volgende in rij. Kyem is een duo bestaande uit Tim De Gieter (Fär en Every Stranger Looks Like You) en François De Meyer (Raveyards en Ghost). Ze brachten een soort hyperdansbare soulmuziek begeleid met een gigantische discobal en hèèl véél rook. Het zette veel aanwezigen aan tot dansen.

Terug naar de Afsnis voor Mathlovsky. Dat is een multi-instrumentalist die zowel drum, gitaar en zang doet. Vanop de verdieping hoorden we dreunende junglebeats met een hoek af. De man heeft lak aan genres en dat was er aan te merken, zeker toen vanuit een ander venster een rasta-rapper teksten begon te scanderen.

Volgende in rij was Shht. We hadden ons al schrap gezet om een moshpit op te starten tijdens Master Piece, maar dat was buiten de eigenzinnige band gerekend, want vanavond was Shht een country band die met extra zangeres Cash & Carter-gewijs een country set bracht uitgedost in cowboy outfit. De elektronica werd in de kast gelaten – of toch bijna want de stemmetjes waren toch ook vervormd. Shht zoals we ze nooit hadden verwacht en zoals ze hoogstwaarschijnlijk ook nooit meer te zien zullen zijn.

In de kerk was ondertussen Myrddin al afgelopen. Spijtig, die hadden we graag eens aan het werk gezien. Myrddin brengt jazz met zigeunerinvloeden. De man is afkomstig uit het geslacht van Koen De Cauter van wie hij de voorliefde voor jazz overerfde.

Maar dé headliner, dé mistery guest van de avond was natuurlijk Stake de nieuwe versie van Steak Number Eight. De fans van Myrddin werden door de fans van Stake weggedrongen en daar was die laatste stormram. Brent amuseerde zich duidelijk, eerst met dikke jas maar dan nog twee nummers in t-shirt. Omhuld door heel veel rook en felle gele, witte en rode spots schreeuwde hij zijn anthems. Het klonk fantastisch en de setting in de kerk was ideaal. Of mijnheer pastoor het allemaal goedkeurde weten we niet. De volgende dagen zullen vast en zeker liters wijwater nodig zijn om al die razernij weg te wassen. Wow wat een bom zeg!

Winterghost IV was een meer dan geslaagde avond. Voor herhaling vatbaar!

Foto’s & video: Piet Dierickx, Wouter De Sutter

You may also like

Leave a Comment

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More