Op de valreep lazen we begin deze week dat het jazzcombo Ottla, één van de talrijke, boeiende projecten van gitaarmeester Bert Dockx, hun interpretatie van Thelonious Monk vlakbij ons deur zou brengen. Dankbaar zagen we erna de unieke Belgische doortocht van de Australische zangeres en pianiste Eliana Glass, die haar jazzopleiding deed aan de befaamde New-Yorkse New School.

We weten al enkele jaren dat Ottla de grenzen van de jazz opzoekt, waarbij improvisatie en experiment centraal staan. Van bij het begin horen we het solide bas- en drumspel de basis vormen, terwijl de gitaar, synths en blazers de vaak absurde virtuositeit van Monk benadrukken. We worden meegenomen langs eindeloze woestijnlandschappen en verlaten Hawaïaanse stranden, die dan weer abrupt overgaan in psychotische uitspattingen. Berts immer beweeglijke intensiteit en no-nonsense spelplezier bewijzen nog maar eens de meerwaarde om dit live te kunnen meemaken.
Na een korte pauze beslaat het podium enkel een prachtige vleugelpiano. Terwijl Eliana Glass er zich achter plaatst, blijkt er even een technisch probleem te zijn. Geduldig wacht het publiek af naar de eerste noten en de verrassend warm-donkere stem van de schijnbaar frêle jongedame. Op haar vorig jaar verschenen debuutalbum E werkte ze samen met haar broer, maar verkiest haar songs op deze tour te brengen zoals ze ze schreef, enkel achter haar piano. We horen haar mijmeren over onbegrepen liefde en atypische jeugdherinneringen en dromen stilaan weg in haar prachtige songs, met het instrumentale Song For Emahoy als hoogtepunt.
Instagram: Eliana Glass – Ottla