Home Live HANTRAX Blikfabriek (22/09)+ CAVE TRIBUTE Veilinghuis Bernaerts (21/09)

HANTRAX Blikfabriek (22/09)+ CAVE TRIBUTE Veilinghuis Bernaerts (21/09)

by Rudi De Bleser

Zaterdag zagen we een Nick Cave tribute olv Stef Kamil Carlens bij veilinghuis Bernaerts en op zondag zagen we Hantrax in de tentoonstelling Vakantiesalon 2019 in de Blikfabriek, beiden in Antwerpen. Beeldende kunst en muziek zijn niet automatisch een “match made in heaven”, zo bleek.

Hantrax is het soloproject van componist, performer en pianist Han Swolfs. Hij studeerde jazz piano aan de Antwerp Jazz Studio en klassieke piano bij Dorothea Haers. Swolfs maakte deel uit van verschillende muzikale projecten, van klassieke orkesten tot experimentele bands. Zowel zijn pianomuziek als het hardere elektronische werk werden uitgebracht op vinyl door o.a. Ekster, Palermo Records, Jack Playmobile en Jheri tracks. Sinds 2015 focust hij zich op Hantrax, waarin zijn rijk klassiek-muzikaal verleden en zijn gabber-liefde voor harde elektronica samenkomen. Hij was eerder te gast bij Abattoir Fermé, Kiss The Anus Of A Black Cat en als dj bij Mauroworld.

In het nieuwe cultuurcentrum Blikfabriek in Hoboken speelde hij een korte, maar intense pianoset, aangevuld met verrassende elektronica. Hij begon met licht bombastisch, akoestisch pianowerk, met daarin echo’s van onder andere de Funeral Music For Queen Mary (Purcell), verbeterd met effecten en extra instrumenten. Hij eindigde met intrigerende repetitieve dansbare elektro. Een boeiend en verrassend parcours dat zonder valpartijen werd afgelegd.

Tegelijk kon je in de exporuimte van de Blikfabriek werk zien van Sharon Van Overmeire, Julia Wlodkowski, Zena Van den Block, Floris Van Hoof, Niek Van Hulten, Kim Pattiruhu, Maika Garnica, Willem Coenen en Pirre Pluymers. Telkens heel origineel, opgewekt, vrolijk en grensverleggend. Het soort werk dat je de omgeving anders doet waarnemen als je weer naar huis fietst.

De vrijdag voordien was zaal Platform van veilinghuis Bernaerts tot de nok gevuld voor een unieke “tribute to the No More Shall We Part-album” van Nick Cave & The Bad Seeds uit 2001. Onder leiding van Stef Kamil Carlens werd het album geherinterpreteerd met een groep van Antwerp’s finest: Golden Glows, Jorunn Bauweraerts, Matt Watts, Gregory Frateur, en vele anderen.

Een heikele onderneming zo bleek, want niet alleen is dat niet meteen het beste album van King Ink, je staat er ook van te kijken hoe moeilijk het is ’s mans stem te benaderen én de rammelende maar intense en erg stevige sound van de Bad Seeds te evenaren. Stef Kamil heeft wel de stem daarvoor, net zoals Gregory Frateur (of course!), omdat ze beiden helemaal voluit kunnen zingen. De korrelige stem van Gunter Nagels van Donkey Diesel was ook nog aanvaardbaar, maar de overige zangtalenten schoten toch nét iets te kort. Dat bleek al snel tijdens Fifteen Ft Of Pure White Snow, één van de allerbeste Cave nummers, verbluffend in beeld gebracht in de video met bekende dronken muzikanten. Bekijk die clip mensen en begrijp wat een aanvullende beeldinterpretatie kan zijn.

Het concert was het slot van de tentoonstelling van Stefanos Rokos, een Griekse hedendaagse kunstenaar, geboren in Athene in 1977. Hij maakte 14 schilderijen, geïnspireerd op de 12 nummers van het album en zijn twee b-kanten, tussen 2016 en 2018. Hoewel de meester zelf zijn zegen gaf voor het project zijn de werken net iets té illustratief om aanvullend te zijn. Mooi gedaan, maar geen indringende visie of interpretatie van de songs. Hetzelfde kon je zeggen van het concert. Niettemin was het publiek erg tevreden en is er niets dan hulde voor de werklust, initiatieven en vakkennis van Stef Kamil!

Volgende week in de winkels: het nieuwe album van Stef Kamil Carlens én de nieuwe dubbelaar van Nick Cave & the Bad Seeds (Ghosteen). Raise your hands up to the sky!

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More