Van 11 tot en met 13 maart stond de Magdalenazaal in Brugge volledig in het teken van hardrock en metal van eigen bodem tijdens het Brugotta Metal Weekend. Met dit driedaagse initiatief zet Cultuurcentrum Brugge lokaal talent nadrukkelijk in de schijnwerpers. Op de affiche prijkten Brugse bands die je zelden samen op één podium ziet, wat het evenement meteen een bijzonder karakter gaf.
De eerste avond werd geopend door RULDER, het duo rond Kiliaan Baert (drums en zang) en Matthias Rosseel (gitaar). De band staat bekend om intense live-shows waarin opbouw, spanning en zware riffs elkaar voortdurend afwisselen. Invloeden van onder meer Isis, Cave In en Brutus zijn hoorbaar, maar RULDER weet die elementen moeiteloos naar een eigen geluid te vertalen.
Voor deze Brugotta-show had het duo bovendien nieuw materiaal meegebracht. De set opende met een gloednieuw nummer dat meteen de toon zette voor een intense avond. Enkele nummers later volgde met Eindhoven nog een nieuwe compositie, die door het publiek warm werd onthaald.
Het meest opmerkelijke moment volgde echter tijdens Boston. Voor het podium verscheen Franne Six van de Leuvense Balletakademie, die een speciaal voor het nummer gechoreografeerde dans bracht. Het contrast tussen zware post-metal en klassiek ballet bleek verrassend goed te werken en zorgde voor een bijzonder en visueel sterk slotmoment.
Wie RULDER binnenkort opnieuw live wil zien, kan dat op 1 mei op het Red Rock Festival, waar de band rond 16 uur het podium betreedt.
De tweede festivaldag bracht opnieuw bands met Brugse wortels op het podium. Een van hen was Radiophone, een groep muzikanten die hun strepen al lang verdiend hebben in verschillende projecten.
De line-up bestaat uit Bart Denaegel (Nick Noel & The Red Rose Roger) op gitaar, Gino Claeys (Jazzylipsy) op drums, Kris Vandekerckhove (ex Cowboys & Aliens) op bas en backing vocals en Wieland (Grimwald) als leadzanger. Samen vormen ze een hechte band die ervaring koppelt aan zichtbaar speelplezier.
Tijdens hun set bracht Radiophone een reeks stevige nummers met een duidelijke live-drive. Strakke drums, een solide ritmesectie en dynamisch gitaarwerk vormden de basis voor de krachtige vocalen van Wieland. Het enthousiasme op het podium werkte aanstekelijk en werd al snel overgenomen door het publiek.
Ook een nieuw nummer, Bring It Back Down, kreeg een plaats in de set. Met zijn stevige groove en krachtige riffs laat het nummer horen waar Radiophone muzikaal voor staat. Het smaakt in ieder geval naar meer en doet vermoeden dat een eigen release geen slecht idee zou zijn.
Dag twee werd afgesloten door Cowboys & Aliens, die meteen voor een stevige portie energie zorgden.
Vanaf de eerste noten zat de sfeer goed en werd het publiek moeiteloos meegezogen in hun krachtige metalgeluid. Het optreden had bovendien een extra feestelijk tintje, want de band viert dit jaar zijn dertigjarig bestaan.
Dat jubileum wordt kracht bijgezet met een nieuwe release, Finis Temporium, die zowel op cd als op lp verscheen. Het concert werd geopend met Life Tree, het eerste nummer van de nieuwe plaat, en maakte meteen duidelijk dat Cowboys & Aliens nog lang niet aan energie hebben ingeboet.
Tijdens de set passeerden zowel oudere nummers als nieuw materiaal. Onder meer Rabbit Hole en Icy Grip werden enthousiast onthaald door het publiek. Met hun ervaring, stevige riffs en overtuigende podiumprésence bewezen Cowboys & Aliens dat ze na drie decennia nog steeds een band zijn die live weet te imponeren.
Zo kreeg de tweede dag van het Brugotta Metal Weekend een krachtige en passende afsluiter.
De derde dag van het Brugotta Metal Weekend begon meteen stevig met een optreden van Bunch of Maniacs. De band mocht het festival op gang trekken en bewees al snel dat ze daar perfect voor geschikt zijn.
Het afgelopen jaar is de groep duidelijk gegroeid tot een volwassen en hechte roedel. Hun sound klinkt strakker, krachtiger en zelfverzekerder dan ooit. Dat werd meteen duidelijk tijdens Wolf, een nummer dat ondertussen uitgegroeid is tot een absoluut hoogtepunt in hun set. Het werd een fantastische meebruller waarbij het publiek zonder moeite mee in het verhaal werd gezogen.
Wat Bunch of Maniacs sterk maakt, is de combinatie van doordachte teksten en krachtige muziek. De lyrics zitten slim in elkaar en worden ondersteund door stevige riffs, strakke drums en een energieke podiumprésence. De vierkoppige band weet perfect hoe ze hun muziek moeten brengen en dat zorgt voor een optreden dat zowel muzikaal als live overtuigt. Met hun energie en sterke songs bewijzen ze dat ze een band zijn die je zonder twijfel op een affiche wil zetten.
Daarna was het de beurt aan Cobracide, en die stonden voor een kleine uitdaging. Hun gitarist en drummer moesten namelijk verstek geven omdat ze met hun tweede band NYRAK in Nederland speelden.
Gelukkig werd dat probleem op een indrukwekkende manier opgelost. Lorenzo van Schizophrenia sprong bij op gitaar en Poncho van Pestifer nam plaats achter het drumstel. Een mooi voorbeeld van de collegialiteit en onderlinge steun binnen de metalscene.
Na een dreigende intro opende de band hun set met Terror Within, het favoriete nummer van zanger Jens. Meteen werd duidelijk dat de tijdelijke bezetting geen enkele invloed had op de kracht van het optreden. De set raasde verder alsof de muzikanten al jaren samen op het podium stonden.
Bij Primordial Chaos voelde je duidelijk dat dit nummer niet alleen door de fans gesmaakt wordt, maar ook door de band zelf. De energie spatte van het podium en het publiek ging enthousiast mee in het geweld van riffs en strakke drums.
De set werd uiteindelijk afgesloten met Leviathan, de favoriete song van Wietse. Het nummer vormde een perfecte afsluiter van een energieke en tegelijk foutloos gespeelde show.
Wie het werk van Cobracide nog eens rustig wil beluisteren, kan terecht op de streamingplatformen. Hun plaat Inner Aggression laat perfect horen waar de band voor staat: pure, krachtige metal met een stevige live-energie.
De eer om het eerste Brugotta Metal Weekend af te sluiten ging naar Kate’s Acid, de band rond voormalige Acid-zangeres Katrien De Lombaert.
Hoewel de band de afgelopen jaren al op verschillende podia te zien was, stonden ze nu voor het eerst echt voor het Brugse publiek. De verwachtingen waren dan ook hoog. Fans uit binnen- en buitenland waren naar Brugge afgezakt en kregen precies waarvoor ze gekomen waren.
Kate bleek in topvorm en werd ondersteund door een band die als een muzikale lawine door de zaal rolde. Klassiekers als Hooked on Metal en Hell on Wheels werden door een groot deel van het publiek luidkeels meegezongen. Het absolute hoogtepunt volgde bij Do Not Burn The Witch, waarbij de energie in de zaal tot een kookpunt steeg en het dak er bijna af ging.
Hoewel de bezetting van de band doorheen de jaren regelmatig veranderde, bewees Kate’s Acid dat de kracht van de muziek en de energie op het podium nog altijd even sterk zijn. Met Max Overload als afsluiter kreeg het Brugotta Metal Weekend een passende en krachtige finale.
