Home Live DREAM THEATER Gent, Capitole (26/06/2019)

DREAM THEATER Gent, Capitole (26/06/2019)

by Yves Van der Straete

De weken voor dit concert was er veel commotie op sociale media. Meer bepaald over de aankondiging dat Scenes From A Memory compleet ging gespeeld worden. Deze prachtplaat van Dream Theater is dit jaar twintig jaar oud en werd de laatste maanden in het Amerikaanse toerdeel gespeeld samen met oudere hits en nummers uit Distance Over Time. Distance Over Time  kwam een paar maand geleden uit en is een terugkeer naar de goede Dream Theatersound. Want we gaan eerlijk zijn, hun vorige schijf The Astonishing was een draak van een plaat, een soort concept rockopera die letterlijk op geen testiculair schiereiland trok.
Altijd tof dat een groep experimenteert, maar dit was zelfs voor die hard fans een brug te ver. Een paar weken geleden kwam het bericht dat het een festival werd in Gent. Geen set van drie uur van onze rockers, maar een festivalset van negentig minuten en twee voorprogramma’s.  Velen voelden zich bekocht wegens de dure kaarten….

We gaan hier kort over zijn, 67 euro is inderdaad een hoop geld. MAAR een kans krijgen om een groep als Dream Theater te zien in een prachtzaal als de Capitole, perfecte klank, heerlijke zetels en de intieme sfeer waar zelfs James Labrie enthousiast van werd. Zeg nu zelf dat is negentig minuten genieten in een art deco tempel in plaats van een grote bunker of festivalplein.

Over de voorprogramma’s geen slecht woord, maar ons overtuigden ze niet en daar kwamen we niet voor. Wel tof dat Jordan Rudess op het podium kwam en het laatste nummer van Andy McKee meespeelde en ons klaarstoomde voor het echte werk.

De heren zijn zichtbaar ouder geworden maar het vuur in hun spel is uniek. Dat samenspel van misschien wel de beste gitarist in de wereld John Petrucci, een magistrale bassist John Myung, een keyboardfreak Jordan Rudess, de snelste drummer in het universum Mike Mangini, dat is iets totaal buitenaards. Dat James Labrie geen goeie zanger is, wisten we al jaren, maar vanavond zat hij er niet te veel naast, en zelfs Jordan was ingetogen en verloor zich niet in de obligate en te lange egotrip/technische solo’s. Het voordeel van een festivalset zeg maar.

We kregen tien nummers als summier overzicht uit hun carrière. Intro Atlas gevolgd door Unethered Angel, Fall Into The Sky, A Night To Remember en een verrassend Peruvian Skies. De beste track uit hun laatste plaat Barstool Warrior werd gespeeld juist voor dat prachtnummer uit Systematic Chaos In The Presence Of Enemies Part 1 waar ieder bandlid het beste van zichzelf kan geven.

Dance Of Eternity , Lie en Pale Blue Dot kregen we nog beenhard rond ons oren door een band die er echt plezier in had. As I am was het orgelpunt. Take me as I am, een set van 90 minuten is inderdaad niet lang. Dit was kort maar o zo lekker.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More