No More, zo heet de debuutsingle van Unpredictable Youth. Soms moet je vooral naar de muziek luisteren in plaats van erover te schrijven. Doen dus, want Unpredictable Youth is heerlijke postpunk met een newwavetouch. Maar omdat mensen ook wel graag iets over de band willen weten en lezen, hadden we een gesprek met Chiel Minne.
Wie zijn Unpredictable Youth?
Een groepje vrienden, allemaal met een passie voor muziek die er massa’s energie uit halen om wekelijks samen te komen, muziek te maken, op te treden,… Je begrijpt me wel “bandlife” (lacht)
Unpredictable Youth is een heerlijke naam. Hoe hebben jullie die gevonden?
Wel, eerlijk is eerlijk, toen we startten met de band waren we nog niet voltallig. We waren amper 16 jaar oud en wilden sowieso iets doen met “Youth”, omdat we ook jeugd zijn, maar vonden dat nog te simpel of te weinig. Je hoort me al komen, er moest iets aan toegevoegd worden. Toen kwam ik op het idee “Unpredictable Youth” en dat vonden we gewoon zo’n vette naam die we meteen hadden genomen. Meer zit er niet achter!
Akkoord dat jullie postpunk met newwave-invloeden maken?
Ongeveer wel ja. We krijgen vaak de vraag: “Wat spelen jullie nu eigenlijk?”. Meestal geven we dan een korte uitleg waar volgende dingen altijd in terug komen: veel energie, veel effecten, maar ook wel een donker kantje. Meestal zijn ze dan wel grotendeels mee met het verhaal. Als ze specifiek naar genres vragen zeggen we: postpunk, shoegaze (door de dreamy effecten) en ook dark wave, wat letterlijk new wave met een donker kantje is.
No More is een meer dan perfect debuut. Is dit de lijn die we van de band mogen verwachten?
Dat is uiteindelijk wel de bedoeling, er zit natuurlijk ook een beetje strategie achter rond welk nummer je als eerst releaset. We hebben ervoor gekozen om No More als debuut te releasen omdat deze het hardst onze sound beschrijft. We durven bij sommige nummers wel buiten de lijntjes te kleuren, maar de sound is grotendeels wel dezelfde als in No More.
No More klinkt urgent, nerveus en poppy. Zijn dat belangrijke elementen in jullie sound?
Ik vind het heel nice dat je deze elementen in je vraag hebt gestoken! Bij het schrijven van nieuwe muziek houden we er echt van om een soort van atmosfeer te creëren waar spanning in zit. Volgens mij kan je dus ‘urgent’ en ‘nerveus’ zeker linken aan onze sound, ze zijn zelfs een heel belangrijk onderdeel. Als ik een eerlijk antwoord zou moeten geven op ‘poppy’, zou ik eerder zeggen: nee, niet echt. We proberen uiteindelijk vooral creatieve finishing touches in onze nummers te steken, eerder om mensen te laten denken: “Hoe hebben ze dat gedaan?” Het kan natuurlijk zijn dat je poppy er wel in hoort, maar dan is dat onbewust.
De single klinkt wel alsof jullie live een bom zijn. Een perceptie die klopt?
Ja, dat is wel iets waar we bewust op inzetten. We willen live echt een bepaalde sfeer creëren: energiek en intens, maar tegelijk ook donker en soms wat dreamy. Het mag gerust een beetje overweldigend zijn. We willen dat de mensen naar huis gaan met het gevoel van: Shit man, dat had ik niet verwacht, maar dat was echt goed.
Als nieuwe band, wat staat er zo allemaal op jullie to do-lijstje?
Goh, ten eerste heel veel optreden, van grauwe donkere cafés tot grote festivalstages. Daar halen we echt veel voldoening uit! Maar ook sowieso nog meer nieuwe muziek schrijven, opnemen en releasen. Misschien niet als singles, maar eerder als ep of lp, daar zijn we nog niet helemaal uit eerlijk gezegd. Soit, er komt sowieso meer aan!
Unpredictable Youth is alweer een briljante, nieuwe Belgische band. Soms hoor ik wel eens dat er te veel briljante Belgische bands zijn…
Hahaha, te veel zou ik niet snel zeggen, maar dat er veel briljante Belgische bands zijn, denken we zelf vaak ook. Het is niet normaal hoe vaak wij op kleinschalige festivals Belgisch werk tegenkomen waarvan we denken: “Da’s wel echt een vette band, zot dat ons Belgenlandje zo een coole scène heeft.” Volgens mij ook iets om alleen maar trots op te zijn!
Wat vind jezelf de beste Belgische band tout court?
Heel moeilijk, er zijn zoveel goede bands in België die het al heel ver geschopt hebben en die momenteel echt vies hard op de grind zitten. In onze band hebben we hierover waarschijnlijk allemaal wel een iets andere mening, maar als ik dan toch een keuze zou moeten maken: ik was heel hard verschoten van Eosine. We hebben ze deze zomer gezien op een festival in de buurt van waar we afkomstig zijn, en dat was echt een dikke show! Andere bands die zeker een shout out verdienen zijn: Waste, Whispering Sons, Heisa, Amenra, RANT., Cesar Sun, Sad Boys Klub,… en dan ben ik er waarschijnlijk nog veel vergeten!
Naar welke plaat ben je nu aan het luisteren?
Zelf heb ik de afgelopen week TROIS van Heisa wel wat beluisterd. De speciale ritmes die ze gebruiken en dreamy atmosfeer die in de nummers hangt is wel echt mijn ding.
