We zijn er nog niet uit hoe we de muziek van het Gentse Toa Toa nu precies moeten omschrijven en de band waarschijnlijk ook niet. Wel vonden we de nieuwe ep, overal gratis te vinden zoals dat tegenwoordig het geval is, zo goed dat we een babbel organiseerden met Anneleen Smet, één van de muzikale krachten achter Toa Toa.
Hoe zijn jullie in godsnaam op de naam Toa Toa gekomen?
Een aantal jaren geleden was ik (Anneleen) in Portugal op vakantie. Toa Toa Bar, een crèmerie, was toen de laatste stop voor bedtijd. Ik vond ‘Toa’ een leuk woord en zocht het op. In het Portugees betekent het ‘zomaar’ of ‘onzin’. In het Māori betekent het ‘held’. Toa Toa betekent voor mij antiheld, of algemener: dualiteit, dilemma, dynamiek, contrast, wisselwerking, balans… waar onze muziek ook ronddraait. Hard/zacht, intiem/explosief, complex/melodieus, dromerig/bewust, impulsief/introspectief, experimenteel/herkenbaar.
Het leuke is dat je jullie muziek niet echt kan omschrijven, behalve dat ze dromerig en avontuurlijk is. Kunnen jullie zelf een poging wagen?
“Unpredictable psychedelic explosive exotic dreamy catchy jazzy indie rock music”, zoals het op onze VI.BE-pagina staat, dekt wel ongeveer de lading, denk ik.
De ep is niet representatief voor ons volledige repertoire. Het is een momentopname. We zijn momenteel songs aan het afwerken die nog wat meer richting psych gaan. Denk aan The River van King Gizzard, of Steve Gunn met een vleugje Robbing Millions. Maar we vermengen ook jazz, dub, postrock en desertblues in onze muziek.
De psychedelica is nooit ver weg, zien jullie je muziek als psychedelisch?
Vroeger schreef ik vooral liedjes, nu maken we muziek als geheel. Spanningsopbouw, gelaagdheid en dynamiek staan centraal. Zang heeft geen hoofdrol meer, maar is een gelijkwaardig element naast de instrumenten, terwijl samenzang net bijdraagt aan de psychedelische sfeer. Onze nummers zijn vaak langer dan een klassieke popsong en krijgen meer ruimte om te evolueren. Drums spelen daarin een belangrijke rol en we bewegen weg van strikte 4/4-structuren richting meer creatieve ritmes.
Psychedelische muziek werkt met repetitieve, gelaagde structuren die langzaam verschuiven. Door langer in dezelfde akkoorden en ritmes te blijven, ontstaat een trancegevoel, waardoor subtiele veranderingen in dynamiek of klank een overgang of wending extra sterk laten binnenkomen. Een techniek die we ons graag eigen maken. Als we na een optreden horen dat iemand er helemaal in zat, is dat voor ons misschien wel het mooiste compliment.
Ieder nummer lijkt wel een aparte trip. Is het zo dat je voor ieder nummer een aparte leefwereld zocht, want zo lijkt het toch?
Elk nummer is een uniek project, een multidimensionale puzzel waarmee we een trip willen creëren, mensen in vervoering brengen, zowel met de muziek als de tekst. Een film als het ware.
Opmerkelijk is ook dat iedere titel perfect het gevoel weergeeft van de song. Ik neem aan dat ook hier goed over is nagedacht?
Soms behouden we de werktitel. Die ontstaat heel intuïtief en is meestal een link naar de inspiratiebron. We maken ook wel echt werk van de songteksten en soms komt de titel daaruit voort.
Jullie houden van spelen met emoties. Zo heb je Western, waarin wel wat surfmuziek zit, maar waarin ook heerlijk melancholisch trompetgeschal klinkt die het dan weer wat toegankelijk avant-gardistisch maakt.
Daar heb je weer die dualiteit, en het spelen met contrast en dynamiek. Dat zit echt in ons dna.
Ook grappig, jullie streven niet naar het maken van pop, maar iedere song van jullie is wel een oorwurm!
Iemand van een platenlabel gaf me lang geleden deze feedback: “Maak je refreinen beter, je strofen ook, en dan kom je er wel.” Ik dacht dat ik al goed bezig was, dus dat kwam even binnen. Maar het motiveerde mij later enorm om de lat hoger te leggen wat betreft melodie en compositie. Dank!