Home Interview TEN LUMINOUS QUESTIONS: THIJS KUIJKEN (I AM OAK)

TEN LUMINOUS QUESTIONS: THIJS KUIJKEN (I AM OAK)

by Didier Becu

Toen we de nieuwste single van I Am Oak binnenkregen, waren we tamelijk onder de indruk van deze Utrechtse altfolkformatie. Deze maand verschijnt hun album Osmosis en zijn er concerten gepland in Het Depot in Leuven (25 september) en in het Muziekcentrum in Dranouter (1 februari 2020). Hier zijn onze tien vragen voor spilfiguur Thijs Kuijken.

Wat betekent muziek voor je en kan je een leven inbeelden zonder muziek?
Ik zou me dat niet kunnen inbeelden. Muziek is naast eten en slapen wel het belangrijkste geworden in mijn leven de laatste jaren. Het meeste wat ik doe is wel gerelateerd aan muziek. En dan luister ik ook nog eens naar muziek in mijn vrije tijd!

Wat is de eerste plaat die je in je leven kocht, en weet je nog hoe dat kwam?
Dat was Bleach van Nirvana, op cd. De keuze voor dit specifieke album kwam, omdat dit het goedkoopste Nirvana-album was, haha. Ik was in die tijd voornamelijk geïnteresseerd in Nirvana. Mijn ouders hadden Nirvana’s Unplugged al gekocht, die was toen nog nieuw, en dus te duur voor me. Het enige wat ik me kon veroorloven was dus Bleach, omdat die al oud en daardoor afgeprijsd was.

Welke artiest of band heeft jou op het podium meest geïmponeerd?
Het is moeilijk om er één te kiezen, maar het eerste wat in me op kwam was Tune-Yards. Ik zag ze in 2009 de eerste keer, als voorprogramma van Dirty Projectors, en ik had toen nog nooit van ze gehoord. Ik was zo onder de indruk van hun show dat ik ze eigenlijk veel beter vond dan het hoofdprogramma… Overigens zag ik ze twee jaar terug en overvielen ze me wéér met een compleet nieuwe set die echt overrompelend goed was!

Wie heb je ooit als kind voor de spiegel staan imiteren?
Ik weet nog dat ik sowieso ooit Guns ‘n Roses (Slash of Axl Rose) geïmiteerd heb voor een bonte avond tijdens schoolkamp met het liedje Knocking On Heavens Door.

Welke platenhoes vind jij de meest iconische?
Welcome Nowhere van Thanksgiving.

Met welk nummer kunnen we je doen wenen?
De laatste keer dat ik spontaan in tranen uitbarstte, was bij het horen van The Barrel van Aldous Harding. De videoclip speelde hier misschien ook in mee. Ik weet niet wat het precies was, maar het was een combinatie van de melodie, de tekst, haar ontwapenende stem (en haar ontwapenende blik in de video) die allemaal in de juiste proporties samenkwamen waarin schoonheid, verdriet, euforie en onmacht een bizarre, tegenstrijdige en overweldigende mix vormden.

Wat is volgens jou de meest ondergewaardeerde plaat, en welke de meest overgewaardeerde? 
In beide categorieën is er aanbod in overvloed. Het beste album dat tot nu toe dit jaar is uitgekomen is het gelijknamige album van Purple Mountains, misschien niet perse ondergewaardeerd, maar deze mag alle mogelijke extra waardering die er is ontvangen. Een waar meesterwerk. Er zijn zo veel overgewaardeerde platen, maar daar heeft ook tijd en moeite en waarschijnlijk oprechte inzet in gezeten en om zoiets publiekelijk af te kraken heeft niet zo veel zin, dus ik zal geen specifieke voorbeelden noemen. (lacht)

Wat is jouw mooiste muzikale moment in je leven?
Weer zo’n moeilijke vraag. Ik ben erg slecht in beste-, mooiste-, meeste-vragen, ik kan me nooit alles herinneren en ben bang wat belangrijks te vergeten. Ik heb heel veel mooie momenten beleefd waarin ik een bepaalde plaat of lied of artiest even “helemaal begreep”.

Zelf heb ik erg veel shows gespeeld, waar ook bijzondere, toffe of mooie momenten uit voort zijn gekomen. Om het mezelf niet te moeilijk te maken, ga ik maar weer even af op een gedachte die door m’n hoofd flitste tijdens het lezen van de vraag. Dat was een gedachte aan een van de mooiste concerten die ik heb bijgewoond. Dit was het concert van Mount Eerie in de Jacobikerk in Utrecht op 10 november 2017. Ik kan de datum precies noemen, omdat ik een lp voor me heb liggen met de registratie van dit concert, uitgebracht als After.

Mensen zeggen wel vlug dat iets magisch was, maar dat mocht men over deze show zeker zeggen. Mount Eerie had destijds net een plaat uit met liedjes over zijn toen recent overleden vrouw, vrij zwaar allemaal en hierdoor was de bezoeker (vrijwel alle aanwezigen waren hier wel van op de hoogte, denk ik) in een soort extra respectvolle modus. Ongekende rust en stilte tijdens de show. Mount Eerie bracht, met teksten die tot in de perfectie klopten, gewapend met slechts een akoestische gitaar en zijn loepzuivere, beheerste, onschuldige en hartverwarmende stem zijn kwetsbare liedjes. Tijdens de show bedacht ik me dat ik eigenlijk best kon stoppen met muziek maken, omdat hier alles wel mee gezegd was en er niets meer aan toe te voegen was. Zo mooi was het.

Het mooiste muzikale moment uit het leven van Thijs: Mount Eerie

Als je moet optreden, wat doe je de vijf minuten daarvoor?
Wachten tot de 5 minuten voorbij zijn. Misschien nog snel even naar het toilet. Ik heb een keer de band een instrumentaal stuk moeten laten verlengen, zodat ik snel even het podium af kon voor een toiletbezoek. Komt misschien ook in aanmerking als antwoord op de volgende vraag…

Noem eens het meest gênante moment uit je artiestenleven!
Het is altijd gênant wanneer er iets fout gaat op het podium. Foute noten, een black-out, verkeerde tekst, etc. In dit geval noem ik dan toch het gênante moment uit de vorige vraag hernemen: te veel gedronken, halverwege de set erg nodig naar het toilet moeten, denken dat je het nog wel uit kan stellen tot de show voorbij is en dan op driekwart van de set er achter komen dat het misschien toch niet gaat lukken en dat je een manier moet vinden om het podium te kunnen verlaten zonder dat de show stilgelegd moet worden.

De volledige band van I Am Oak

Op 21 september zijn er twee in-stores in Antwerpen.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More